urok, ~u
м.
1. чароўнасць, абаянне;
ulec — czyjemu
~owi — паддацца абаянню каго;
2. сурокі;
być pod ~iem — быць зачараваным;
rzucić urok — сурочыць; урачы;
na psa urok — каб не сурочыць
uronić
зак.
1. выраніць;
uronić łzę — праліць слязу;
2. прапусціць;
nie uronić ani słowa — уважліва слухаць; не прапусціць ні слова
urosnąć
uros|nąć
зак. вырасці;
~ły mi włosy — у мяне выраслі валасы;
~nąć w sławie — праславіцца
urozmaicać
незак. рабіць разнастайным
urozmaicenie
н. унясенне разнастайнасці
urozmaicić
зак. зрабіць разнастайным, унесці разнастайнасць