Verbum

urobić

зак.

1. вырабіць, апрацаваць;

2. перан. схіліць на свой бок

urobić się

зак. разм. запрацавацца

uroczo

чароўна

uroczy

чароўны, чараўнічы;

uroczy uśmiech — чароўная (прывабная) усмешка;

uroczy poranek — чароўны ранак

uroczysko

н. урочышча

uroczystość

uroczystoś|ć

ж. урачыстасць;

~ci dożynkowe — свята ўраджаю; дажынкі;

~ci weselne — вясельная ўрачыстасць; вяселле;

~ci żałobne — хаўтуры

uroczysty

uroczyst|y

урачысты;

~a akademia — урачыстае пасяджэнне

uroczyście

урачыста, па-святочнаму, святочна;

uroczyście obchodzić — урачыста святкаваць

uroda

ж. краса; прыгажосць;

dziewczęca uroda — дзявочая прыгажосць (краса)

urodzaj, ~u

м. ураджай;

urodzaj na co — добры ураджай чаго (на што)