Verbum

urwać się

зак.

1. абарвацца, спыніцца;

muzyka się ~ła — музыка абарвалася;

~ło się powodzenie — перастала шанцаваць, скончылася ўдача;

2. адарвацца

urwanie

н.: urwanie głowy — мноства турбот

urwis

м. вісус, гарэза, шыбенік, накольнік

urwisko

н. абрыў, круча, строма

urwisty

абрывісты, круты, стромы

uryna

ж. мача; урына

urywać

незак.

1. рваць, зрываць, адрываць;

2. разм. недадаваць, памяншаць, змяншаць;

3. абрываць, перарываць, спыняць, перапыняць;

urywać rozmowę — абрываць размову

urywany

урыўкавы;

słychać było tylko ~e słowa — былі чуваць толькі асобныя словы

urywek, ~ku

м. урывак;

~ek powieści — урывак рамана;

~kiem — урыўкамі, прыхваткамі

urywkowy

абрывачны; урыўкавы;

myśli ~e — урыўкавыя думкі;

styl ~y — абрывачны стыль