płomień
płomie|ń
м. полымя; агонь;
miotacz ~ni вайск. агнямёт;
stanąć w ~niach — а) успалыхнуць; шугнуць, загарэцца;
перан. зарумяніцца, пачырванець;
morze ~ni — мора агню (полымя)
płomyk
м.
1. аганёк, агеньчык;
2. бат. флёкс (Phlox L.);
płomyk nadziei — пробліск (агеньчык) надзеі
płonąć
незак. палаць, палымнець; гарэць, чырванець;
płonąć chęcią zemsty — палаць пачуццём помсты;
płonąć ze wstydu — чырванець (гарэць) ад сораму
płonność
ж. марнасць; бясплённасць; бескарыснасць
płonny
płonn|y
дарэмны; марны;
~a nadzieja — дарэмная надзея;
~e wysiłki — дарэмныя намаганні;
płonny kwiat — пустацвет
płoszyć się
незак. пужацца, палохацца
płot, ~u
м. плот; паркан; тын; агароджа