korzeń
korze|ń
м.
1. корань;
~ń przybyszowy бат. корань адвентыўны;
puścić ~nie — пусціць карэнні;
wyrwać co z ~niami — вырваць (знішчыць) што з каранямі;
2. ~nie мн. прыправы, карэнне
korzonek
korzon|ek
м. карэньчык;
zapalenie ~ków nerwowych мед. запаленне нерваў
korzyć się
незак. пакарацца, скарацца
korzystać
korzysta|ć
незак. z czego, na czym карыстацца чым;
~ć z okazji — карыстацца выпадкам;
~ć ze stypendium — атрымліваць стыпендыю;
na tym korzystać wróg — гэтым карыстаецца вораг; гэта ідзе на карысць ворагу
korzystnie
1. выгадна;
2. карысна;
3. добра; станоўча;
korzystnie wyglądać — добра выглядаць
korzystny
korzystn|y
1. выгадны;
2. спрыяльны; карысны;
~e warunki — спрыяльныя ўмовы;
3. добры; станоўчы;
~y wpływ — добры ўплыў
korzyść
korzyś|ć
ж. карысць; выгада;
ciągnąć ~ci — атрымліваць выгаду;
z ~cią — з карысцю;
zmienić się na ~ć — змяніцца да лепшага;
obracać na swoją ~ć — паварочваць на сваю карысць
kor. wł.
= korespondencja własna — ад уласнага карэспандэнта; ул. кар.
kos
м. заал. чорны дрозд (Turdus merula L.)