Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аднабо́жнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

аднабо́жны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднабо́жны	аднабо́жная	аднабо́жнае	аднабо́жныя
Р.	аднабо́жнага	аднабо́жнай аднабо́жнае	аднабо́жнага	аднабо́жных
Д.	аднабо́жнаму	аднабо́жнай	аднабо́жнаму	аднабо́жным
В.	аднабо́жны (неадуш.) аднабо́жнага (адуш.)	аднабо́жную	аднабо́жнае	аднабо́жныя (неадуш.) аднабо́жных (адуш.)
Т.	аднабо́жным	аднабо́жнай аднабо́жнаю	аднабо́жным	аднабо́жнымі
М.	аднабо́жным	аднабо́жнай	аднабо́жным	аднабо́жных

Крыніцы: piskunou2012.

аднабо́ка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
аднабо́ка	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аднабо́касць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднабо́кі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднабо́кі	аднабо́кая	аднабо́кае	аднабо́кія
Р.	аднабо́кага	аднабо́кай аднабо́кае	аднабо́кага	аднабо́кіх
Д.	аднабо́каму	аднабо́кай	аднабо́каму	аднабо́кім
В.	аднабо́кі (неадуш.) аднабо́кага (адуш.)	аднабо́кую	аднабо́кае	аднабо́кія (неадуш.) аднабо́кіх (адуш.)
Т.	аднабо́кім	аднабо́кай аднабо́каю	аднабо́кім	аднабо́кімі
М.	аднабо́кім	аднабо́кай	аднабо́кім	аднабо́кіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднабо́ртны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднабо́ртны	аднабо́ртная	аднабо́ртнае	аднабо́ртныя
Р.	аднабо́ртнага	аднабо́ртнай аднабо́ртнае	аднабо́ртнага	аднабо́ртных
Д.	аднабо́ртнаму	аднабо́ртнай	аднабо́ртнаму	аднабо́ртным
В.	аднабо́ртны (неадуш.) аднабо́ртнага (адуш.)	аднабо́ртную	аднабо́ртнае	аднабо́ртныя (неадуш.) аднабо́ртных (адуш.)
Т.	аднабо́ртным	аднабо́ртнай аднабо́ртнаю	аднабо́ртным	аднабо́ртнымі
М.	аднабо́ртным	аднабо́ртнай	аднабо́ртным	аднабо́ртных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднабо́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

аднабо́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднабо́чны	аднабо́чная	аднабо́чнае	аднабо́чныя
Р.	аднабо́чнага	аднабо́чнай аднабо́чнае	аднабо́чнага	аднабо́чных
Д.	аднабо́чнаму	аднабо́чнай	аднабо́чнаму	аднабо́чным
В.	аднабо́чны (неадуш.) аднабо́чнага (адуш.)	аднабо́чную	аднабо́чнае	аднабо́чныя (неадуш.) аднабо́чных (адуш.)
Т.	аднабо́чным	аднабо́чнай аднабо́чнаю	аднабо́чным	аднабо́чнымі
М.	аднабо́чным	аднабо́чнай	аднабо́чным	аднабо́чных

Крыніцы: piskunou2012.

аднабэ́лечны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднабэ́лечны	аднабэ́лечная	аднабэ́лечнае	аднабэ́лечныя
Р.	аднабэ́лечнага	аднабэ́лечнай аднабэ́лечнае	аднабэ́лечнага	аднабэ́лечных
Д.	аднабэ́лечнаму	аднабэ́лечнай	аднабэ́лечнаму	аднабэ́лечным
В.	аднабэ́лечны (неадуш.) аднабэ́лечнага (адуш.)	аднабэ́лечную	аднабэ́лечнае	аднабэ́лечныя (неадуш.) аднабэ́лечных (адуш.)
Т.	аднабэ́лечным	аднабэ́лечнай аднабэ́лечнаю	аднабэ́лечным	аднабэ́лечнымі
М.	аднабэ́лечным	аднабэ́лечнай	аднабэ́лечным	аднабэ́лечных

Крыніцы: piskunou2012.

аднава́жкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднава́жкі	аднава́жкая	аднава́жкае	аднава́жкія
Р.	аднава́жкага	аднава́жкай аднава́жкае	аднава́жкага	аднава́жкіх
Д.	аднава́жкаму	аднава́жкай	аднава́жкаму	аднава́жкім
В.	аднава́жкі (неадуш.) аднава́жкага (адуш.)	аднава́жкую	аднава́жкае	аднава́жкія (неадуш.) аднава́жкіх (адуш.)
Т.	аднава́жкім	аднава́жкай аднава́жкаю	аднава́жкім	аднава́жкімі
М.	аднава́жкім	аднава́жкай	аднава́жкім	аднава́жкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum