апо́шлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́шлены |
апо́шленая |
апо́шленае |
апо́шленыя |
| Р. |
апо́шленага |
апо́шленай апо́шленае |
апо́шленага |
апо́шленых |
| Д. |
апо́шленаму |
апо́шленай |
апо́шленаму |
апо́шленым |
| В. |
апо́шлены (неадуш.) апо́шленага (адуш.) |
апо́шленую |
апо́шленае |
апо́шленыя (неадуш.) апо́шленых (адуш.) |
| Т. |
апо́шленым |
апо́шленай апо́шленаю |
апо́шленым |
апо́шленымі |
| М. |
апо́шленым |
апо́шленай |
апо́шленым |
апо́шленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апо́шлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́шлены |
апо́шленая |
апо́шленае |
апо́шленыя |
| Р. |
апо́шленага |
апо́шленай апо́шленае |
апо́шленага |
апо́шленых |
| Д. |
апо́шленаму |
апо́шленай |
апо́шленаму |
апо́шленым |
| В. |
апо́шлены (неадуш.) апо́шленага (адуш.) |
апо́шленую |
апо́шленае |
апо́шленыя (неадуш.) апо́шленых (адуш.) |
| Т. |
апо́шленым |
апо́шленай апо́шленаю |
апо́шленым |
апо́шленымі |
| М. |
апо́шленым |
апо́шленай |
апо́шленым |
апо́шленых |
Кароткая форма: апо́шлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апо́шліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апо́шлюся |
апо́шлімся |
| 2-я ас. |
апо́шлішся |
апо́шліцеся |
| 3-я ас. |
апо́шліцца |
апо́шляцца |
| Прошлы час |
| м. |
апо́шліўся |
апо́шліліся |
| ж. |
апо́шлілася |
| н. |
апо́шлілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апо́шліўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апо́шліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апо́шлю |
апо́шлім |
| 2-я ас. |
апо́шліш |
апо́шліце |
| 3-я ас. |
апо́шліць |
апо́шляць |
| Прошлы час |
| м. |
апо́шліў |
апо́шлілі |
| ж. |
апо́шліла |
| н. |
апо́шліла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апо́шліўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́шні
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́шні |
апо́шняя |
апо́шняе |
апо́шнія |
| Р. |
апо́шняга |
апо́шняй апо́шняе |
апо́шняга |
апо́шніх |
| Д. |
апо́шняму |
апо́шняй |
апо́шняму |
апо́шнім |
| В. |
апо́шні (неадуш.) апо́шняга (адуш.) |
апо́шнюю |
апо́шняе |
апо́шнія (неадуш.) апо́шніх (адуш.) |
| Т. |
апо́шнім |
апо́шняй апо́шняю |
апо́шнім |
апо́шнімі |
| М. |
апо́шнім |
апо́шняй |
апо́шнім |
апо́шніх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́шні
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апо́шні |
апо́шняя |
апо́шняе |
апо́шнія |
| Р. |
апо́шняга |
апо́шняй апо́шняе |
апо́шняга |
апо́шніх |
| Д. |
апо́шняму |
апо́шняй |
апо́шняму |
апо́шнім |
| В. |
апо́шні (неадуш.) апо́шняга (адуш.) |
апо́шнюю |
апо́шняе |
апо́шнія (неадуш.) апо́шніх (адуш.) |
| Т. |
апо́шнім |
апо́шняй апо́шняю |
апо́шнім |
апо́шнімі |
| М. |
апо́шнім |
апо́шняй |
апо́шнім |
апо́шніх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апо́шняе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
апо́шняе |
| Р. |
апо́шняга |
| Д. |
апо́шняму |
| В. |
апо́шняе |
| Т. |
апо́шнім |
| М. |
апо́шнім |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
апрабава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апрабава́нне |
апрабава́нні |
| Р. |
апрабава́ння |
апрабава́нняў |
| Д. |
апрабава́нню |
апрабава́нням |
| В. |
апрабава́нне |
апрабава́нні |
| Т. |
апрабава́ннем |
апрабава́ннямі |
| М. |
апрабава́нні |
апрабава́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апрабава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апрабава́ны |
апрабава́ная |
апрабава́нае |
апрабава́ныя |
| Р. |
апрабава́нага |
апрабава́най апрабава́нае |
апрабава́нага |
апрабава́ных |
| Д. |
апрабава́наму |
апрабава́най |
апрабава́наму |
апрабава́ным |
| В. |
апрабава́ны (неадуш.) апрабава́нага (адуш.) |
апрабава́ную |
апрабава́нае |
апрабава́ныя (неадуш.) апрабава́ных (адуш.) |
| Т. |
апрабава́ным |
апрабава́най апрабава́наю |
апрабава́ным |
апрабава́нымі |
| М. |
апрабава́ным |
апрабава́най |
апрабава́ным |
апрабава́ных |
Кароткая форма: апрабава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.