абгаво́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абгаво́раны |
абгаво́раная |
абгаво́ранае |
абгаво́раныя |
| Р. |
абгаво́ранага |
абгаво́ранай
абгаво́ранае |
абгаво́ранага |
абгаво́раных |
| Д. |
абгаво́ранаму |
абгаво́ранай |
абгаво́ранаму |
абгаво́раным |
| В. |
абгаво́раны (неадуш.)
абгаво́ранага (адуш.) |
абгаво́раную |
абгаво́ранае |
абгаво́раныя (неадуш.)
абгаво́раных (адуш.) |
| Т. |
абгаво́раным |
абгаво́ранай
абгаво́ранаю |
абгаво́раным |
абгаво́ранымі |
| М. |
абгаво́раным |
абгаво́ранай |
абгаво́раным |
абгаво́раных |
Кароткая форма: абгаво́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абгаво́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абгаво́рванне |
| Р. |
абгаво́рвання |
| Д. |
абгаво́рванню |
| В. |
абгаво́рванне |
| Т. |
абгаво́рваннем |
| М. |
абгаво́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абгаво́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абгаво́рваюся |
абгаво́рваемся |
| 2-я ас. |
абгаво́рваешся |
абгаво́рваецеся |
| 3-я ас. |
абгаво́рваецца |
абгаво́рваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абгаво́рваўся |
абгаво́рваліся |
| ж. |
абгаво́рвалася |
| н. |
абгаво́рвалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
абгаво́рваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абгаво́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абгаво́рваю |
абгаво́рваем |
| 2-я ас. |
абгаво́рваеш |
абгаво́рваеце |
| 3-я ас. |
абгаво́рвае |
абгаво́рваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абгаво́рваў |
абгаво́рвалі |
| ж. |
абгаво́рвала |
| н. |
абгаво́рвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абгаво́рвай |
абгаво́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
абгаво́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абгаво́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абгаво́р’е |
| Р. |
абгаво́р’я |
| Д. |
абгаво́р’ю |
| В. |
абгаво́р’е |
| Т. |
абгаво́р’ем |
| М. |
абгаво́р’і |
Крыніцы:
piskunou2012.
абгаво́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абгаво́рнік |
абгаво́рнікі |
| Р. |
абгаво́рніка |
абгаво́рнікаў |
| Д. |
абгаво́рніку |
абгаво́рнікам |
| В. |
абгаво́рніка |
абгаво́рнікаў |
| Т. |
абгаво́рнікам |
абгаво́рнікамі |
| М. |
абгаво́рніку |
абгаво́рніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
абгаво́рніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абгаво́рніца |
абгаво́рніцы |
| Р. |
абгаво́рніцы |
абгаво́рніц |
| Д. |
абгаво́рніцы |
абгаво́рніцам |
| В. |
абгаво́рніцу |
абгаво́рніц |
| Т. |
абгаво́рніцай
абгаво́рніцаю |
абгаво́рніцамі |
| М. |
абгаво́рніцы |
абгаво́рніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
абгаво́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абгаво́ршчык |
абгаво́ршчыкі |
| Р. |
абгаво́ршчыка |
абгаво́ршчыкаў |
| Д. |
абгаво́ршчыку |
абгаво́ршчыкам |
| В. |
абгаво́ршчыка |
абгаво́ршчыкаў |
| Т. |
абгаво́ршчыкам |
абгаво́ршчыкамі |
| М. |
абгаво́ршчыку |
абгаво́ршчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
абгаво́ршчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абгаво́ршчыца |
абгаво́ршчыцы |
| Р. |
абгаво́ршчыцы |
абгаво́ршчыц |
| Д. |
абгаво́ршчыцы |
абгаво́ршчыцам |
| В. |
абгаво́ршчыцу |
абгаво́ршчыц |
| Т. |
абгаво́ршчыцай
абгаво́ршчыцаю |
абгаво́ршчыцамі |
| М. |
абгаво́ршчыцы |
абгаво́ршчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.