Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зрэ́піць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

зрэ́шты

злучнік, злучальны

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зрэ́шты

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
зрэ́шты	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

зрэ́шчыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

зуа́ў

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зу́б

‘востры выступ на інструменце, прыладзе’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зу́б

‘орган’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зубаапрацо́ўчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	зубаапрацо́ўчы	зубаапрацо́ўчая	зубаапрацо́ўчае	зубаапрацо́ўчыя
Р.	зубаапрацо́ўчага	зубаапрацо́ўчай зубаапрацо́ўчае	зубаапрацо́ўчага	зубаапрацо́ўчых
Д.	зубаапрацо́ўчаму	зубаапрацо́ўчай	зубаапрацо́ўчаму	зубаапрацо́ўчым
В.	зубаапрацо́ўчы (неадуш.) зубаапрацо́ўчага (адуш.)	зубаапрацо́ўчую	зубаапрацо́ўчае	зубаапрацо́ўчыя (неадуш.) зубаапрацо́ўчых (адуш.)
Т.	зубаапрацо́ўчым	зубаапрацо́ўчай зубаапрацо́ўчаю	зубаапрацо́ўчым	зубаапрацо́ўчымі
М.	зубаапрацо́ўчым	зубаапрацо́ўчай	зубаапрацо́ўчым	зубаапрацо́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

Зу́бава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Зу́бавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum