зубавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зубавы́ |
зубава́я |
зубаво́е |
зубавы́я |
| Р. |
зубаво́га |
зубаво́й зубаво́е |
зубаво́га |
зубавы́х |
| Д. |
зубаво́му |
зубаво́й |
зубаво́му |
зубавы́м |
| В. |
зубавы́ (неадуш.) зубаво́га (адуш.) |
зубаву́ю |
зубаво́е |
зубавы́я (неадуш.) зубавы́х (адуш.) |
| Т. |
зубавы́м |
зубаво́й зубаво́ю |
зубавы́м |
зубавы́мі |
| М. |
зубавы́м |
зубаво́й |
зубавы́м |
зубавы́х |
Іншыя варыянты:
зу́бавы.
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
зу́бавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зу́бавы |
зу́бавая |
зу́бавае |
зу́бавыя |
| Р. |
зу́бавага |
зу́бавай зу́бавае |
зу́бавага |
зу́бавых |
| Д. |
зу́баваму |
зу́бавай |
зу́баваму |
зу́бавым |
| В. |
зу́бавы (неадуш.) зу́бавага (адуш.) |
зу́бавую |
зу́бавае |
зу́бавыя (неадуш.) зу́бавых (адуш.) |
| Т. |
зу́бавым |
зу́бавай зу́баваю |
зу́бавым |
зу́бавымі |
| М. |
зу́бавым |
зу́бавай |
зу́бавым |
зу́бавых |
Іншыя варыянты:
зубавы́.
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зубадзё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зубадзё́р |
зубадзё́ры |
| Р. |
зубадзё́ра |
зубадзё́раў |
| Д. |
зубадзё́ру |
зубадзё́рам |
| В. |
зубадзё́ра |
зубадзё́раў |
| Т. |
зубадзё́рам |
зубадзё́рамі |
| М. |
зубадзё́ру |
зубадзё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
зубадзё́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зубадзё́рка |
зубадзё́ркі |
| Р. |
зубадзё́ркі |
зубадзё́рак |
| Д. |
зубадзё́рцы |
зубадзё́ркам |
| В. |
зубадзё́рку |
зубадзё́рак |
| Т. |
зубадзё́ркай зубадзё́ркаю |
зубадзё́ркамі |
| М. |
зубадзё́рцы |
зубадзё́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Зуба́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Зуба́кі |
| Р. |
Зуба́к Зуба́каў |
| Д. |
Зуба́кам |
| В. |
Зуба́кі |
| Т. |
Зуба́камі |
| М. |
Зуба́ках |
зубале́кар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зубале́кар |
зубале́кары |
| Р. |
зубале́кара |
зубале́караў |
| Д. |
зубале́кару |
зубале́карам |
| В. |
зубале́кара |
зубале́караў |
| Т. |
зубале́карам |
зубале́карамі |
| М. |
зубале́кару |
зубале́карах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зубалячэ́бніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зубалячэ́бніца |
зубалячэ́бніцы |
| Р. |
зубалячэ́бніцы |
зубалячэ́бніц |
| Д. |
зубалячэ́бніцы |
зубалячэ́бніцам |
| В. |
зубалячэ́бніцу |
зубалячэ́бніцы |
| Т. |
зубалячэ́бніцай зубалячэ́бніцаю |
зубалячэ́бніцамі |
| М. |
зубалячэ́бніцы |
зубалячэ́бніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зубалячэ́бны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зубалячэ́бны |
зубалячэ́бная |
зубалячэ́бнае |
зубалячэ́бныя |
| Р. |
зубалячэ́бнага |
зубалячэ́бнай зубалячэ́бнае |
зубалячэ́бнага |
зубалячэ́бных |
| Д. |
зубалячэ́бнаму |
зубалячэ́бнай |
зубалячэ́бнаму |
зубалячэ́бным |
| В. |
зубалячэ́бны (неадуш.) зубалячэ́бнага (адуш.) |
зубалячэ́бную |
зубалячэ́бнае |
зубалячэ́бныя (неадуш.) зубалячэ́бных (адуш.) |
| Т. |
зубалячэ́бным |
зубалячэ́бнай зубалячэ́бнаю |
зубалячэ́бным |
зубалячэ́бнымі |
| М. |
зубалячэ́бным |
зубалячэ́бнай |
зубалячэ́бным |
зубалячэ́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зубалячэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зубалячэ́нне |
| Р. |
зубалячэ́ння |
| Д. |
зубалячэ́нню |
| В. |
зубалячэ́нне |
| Т. |
зубалячэ́ннем |
| М. |
зубалячэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.