зуба́сцік
‘асоба і жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зуба́сцік | зуба́сцікі | |
| зуба́сціка | зуба́сцікаў | |
| зуба́сціку | зуба́сцікам | |
| зуба́сціка | зуба́сцікаў | |
| зуба́сцікам | зуба́сцікамі | |
| зуба́сціку | зуба́сціках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннізуба́сцік
‘асоба і жывёла’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зуба́сцік | зуба́сцікі | |
| зуба́сціка | зуба́сцікаў | |
| зуба́сціку | зуба́сцікам | |
| зуба́сціка | зуба́сцікаў | |
| зуба́сцікам | зуба́сцікамі | |
| зуба́сціку | зуба́сціках |
Крыніцы:
зуба́тавец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зуба́тавец | зуба́таўцы | |
| зуба́таўца | зуба́таўцаў | |
| зуба́таўцу | зуба́таўцам | |
| зуба́таўца | зуба́таўцаў | |
| зуба́таўцам | зуба́таўцамі | |
| зуба́таўцу | зуба́таўцах |
Крыніцы:
зуба́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| зуба́тасць | |
| зуба́тасці | |
| зуба́тасці | |
| зуба́тасць | |
| зуба́тасцю | |
| зуба́тасці |
Крыніцы:
зуба́таўшчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зуба́таўшчына | |
| зуба́таўшчыны | |
| зуба́таўшчыне | |
| зуба́таўшчыну | |
| зуба́таўшчынай зуба́таўшчынаю |
|
| зуба́таўшчыне |
Крыніцы:
зуба́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зуба́тка | зуба́ткі | |
| зуба́ткі | зуба́так | |
| зуба́тцы | зуба́ткам | |
| зуба́тку | зуба́так | |
| зуба́ткай зуба́ткаю |
зуба́ткамі | |
| зуба́тцы | зуба́тках |
Крыніцы:
зуба́ты
прыметнік, якасны
| зуба́ты | зуба́тая | зуба́тае | зуба́тыя | |
| зуба́тага | зуба́тай зуба́тае |
зуба́тага | зуба́тых | |
| зуба́таму | зуба́тай | зуба́таму | зуба́тым | |
| зуба́ты ( зуба́тага ( |
зуба́тую | зуба́тае | зуба́тыя ( зуба́тых ( |
|
| зуба́тым | зуба́тай зуба́таю |
зуба́тым | зуба́тымі | |
| зуба́тым | зуба́тай | зуба́тым | зуба́тых | |
Крыніцы:
зубаты́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зубаты́чына | зубаты́чыны | |
| зубаты́чыны | зубаты́чын | |
| зубаты́чыне | зубаты́чынам | |
| зубаты́чыну | зубаты́чыны | |
| зубаты́чынай зубаты́чынаю |
зубаты́чынамі | |
| зубаты́чыне | зубаты́чынах |
Крыніцы:
зубатэхні́чны
прыметнік, адносны
| зубатэхні́чны | зубатэхні́чная | зубатэхні́чнае | зубатэхні́чныя | |
| зубатэхні́чнага | зубатэхні́чнай зубатэхні́чнае |
зубатэхні́чнага | зубатэхні́чных | |
| зубатэхні́чнаму | зубатэхні́чнай | зубатэхні́чнаму | зубатэхні́чным | |
| зубатэхні́чны ( зубатэхні́чнага ( |
зубатэхні́чную | зубатэхні́чнае | зубатэхні́чныя ( зубатэхні́чных ( |
|
| зубатэхні́чным | зубатэхні́чнай зубатэхні́чнаю |
зубатэхні́чным | зубатэхні́чнымі | |
| зубатэхні́чным | зубатэхні́чнай | зубатэхні́чным | зубатэхні́чных | |
Крыніцы:
Зу́баўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Зу́баўка | |
| Зу́баўкі | |
| Зу́баўцы | |
| Зу́баўку | |
| Зу́баўкай Зу́баўкаю |
|
| Зу́баўцы |