абгаблява́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абгаблява́ны |
абгаблява́ная |
абгаблява́нае |
абгаблява́ныя |
| Р. |
абгаблява́нага |
абгаблява́най абгаблява́нае |
абгаблява́нага |
абгаблява́ных |
| Д. |
абгаблява́наму |
абгаблява́най |
абгаблява́наму |
абгаблява́ным |
| В. |
абгаблява́ны (неадуш.) абгаблява́нага (адуш.) |
абгаблява́ную |
абгаблява́нае |
абгаблява́ныя (неадуш.) абгаблява́ных (адуш.) |
| Т. |
абгаблява́ным |
абгаблява́най абгаблява́наю |
абгаблява́ным |
абгаблява́нымі |
| М. |
абгаблява́ным |
абгаблява́най |
абгаблява́ным |
абгаблява́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абгаблява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абгаблява́ны |
абгаблява́ная |
абгаблява́нае |
абгаблява́ныя |
| Р. |
абгаблява́нага |
абгаблява́най абгаблява́нае |
абгаблява́нага |
абгаблява́ных |
| Д. |
абгаблява́наму |
абгаблява́най |
абгаблява́наму |
абгаблява́ным |
| В. |
абгаблява́ны (неадуш.) абгаблява́нага (адуш.) |
абгаблява́ную |
абгаблява́нае |
абгаблява́ныя (неадуш.) абгаблява́ных (адуш.) |
| Т. |
абгаблява́ным |
абгаблява́най абгаблява́наю |
абгаблява́ным |
абгаблява́нымі |
| М. |
абгаблява́ным |
абгаблява́най |
абгаблява́ным |
абгаблява́ных |
Кароткая форма: абгаблява́на.
Іншыя варыянты:
абгаблё́ваны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абгаблява́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
абгаблю́ецца |
абгаблю́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
абгаблява́ўся |
абгаблява́ліся |
| ж. |
абгаблява́лася |
| н. |
абгаблява́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
абгаблява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абгаблю́ю |
абгаблю́ем |
| 2-я ас. |
абгаблю́еш |
абгаблю́еце |
| 3-я ас. |
абгаблю́е |
абгаблю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
абгаблява́ў |
абгаблява́лі |
| ж. |
абгаблява́ла |
| н. |
абгаблява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абгаблю́й |
абгаблю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абгаблява́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абгава́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
абгава́рваецца |
абгава́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
абгава́рваўся |
абгава́рваліся |
| ж. |
абгава́рвалася |
| н. |
абгава́рвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012.
абгава́рваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абгава́рваю |
абгава́рваем |
| 2-я ас. |
абгава́рваеш |
абгава́рваеце |
| 3-я ас. |
абгава́рвае |
абгава́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абгава́рваў |
абгава́рвалі |
| ж. |
абгава́рвала |
| н. |
абгава́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абгава́рвай |
абгава́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абгава́рваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012.
абгавары́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абгавару́ |
абгаво́рым |
| 2-я ас. |
абгаво́рыш |
абгаво́рыце |
| 3-я ас. |
абгаво́рыць |
абгаво́раць |
| Прошлы час |
| м. |
абгавары́ў |
абгавары́лі |
| ж. |
абгавары́ла |
| н. |
абгавары́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абгавары́ |
абгавары́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абгавары́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абгаварэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абгаварэ́нне |
| Р. |
абгаварэ́ння |
| Д. |
абгаварэ́нню |
| В. |
абгаварэ́нне |
| Т. |
абгаварэ́ннем |
| М. |
абгаварэ́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
абгаво́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абгаво́р |
абгаво́ры |
| Р. |
абгаво́ру |
абгаво́раў |
| Д. |
абгаво́ру |
абгаво́рам |
| В. |
абгаво́р |
абгаво́ры |
| Т. |
абгаво́рам |
абгаво́рамі |
| М. |
абгаво́ры |
абгаво́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абгаво́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абгаво́раны |
абгаво́раная |
абгаво́ранае |
абгаво́раныя |
| Р. |
абгаво́ранага |
абгаво́ранай абгаво́ранае |
абгаво́ранага |
абгаво́раных |
| Д. |
абгаво́ранаму |
абгаво́ранай |
абгаво́ранаму |
абгаво́раным |
| В. |
абгаво́раны (неадуш.) абгаво́ранага (адуш.) |
абгаво́раную |
абгаво́ранае |
абгаво́раныя (неадуш.) абгаво́раных (адуш.) |
| Т. |
абгаво́раным |
абгаво́ранай абгаво́ранаю |
абгаво́раным |
абгаво́ранымі |
| М. |
абгаво́раным |
абгаво́ранай |
абгаво́раным |
абгаво́раных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.