Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

апо́стальства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апо́стальства апо́стальствы
Р. апо́стальства апо́стальстваў
Д. апо́стальству апо́стальствам
В. апо́стальства апо́стальствы
Т. апо́стальствам апо́стальствамі
М. апо́стальстве апо́стальствах

Крыніцы: piskunou2012.

апо́страф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апо́страф апо́страфы
Р. апо́страфа апо́страфаў
Д. апо́страфу апо́страфам
В. апо́страф апо́страфы
Т. апо́страфам апо́страфамі
М. апо́страфе апо́страфах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апо́сум

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апо́сум апо́сумы
Р. апо́сума апо́сумаў
Д. апо́суму апо́сумам
В. апо́сума апо́сумаў
Т. апо́сумам апо́сумамі
М. апо́суме апо́сумах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апо́ўдні

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апо́ўдні - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апо́ўдня

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
апо́ўдня - -

Крыніцы: krapivabr2012.

апо́ўзаць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. апо́ўзаю апо́ўзаем
2-я ас. апо́ўзаеш апо́ўзаеце
3-я ас. апо́ўзае апо́ўзаюць
Прошлы час
м. апо́ўзаў апо́ўзалі
ж. апо́ўзала
н. апо́ўзала
Загадны лад
2-я ас. апо́ўзай апо́ўзайце
Дзеепрыслоўе
прош. час апо́ўзаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апо́ўзваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. апо́ўзваю апо́ўзваем
2-я ас. апо́ўзваеш апо́ўзваеце
3-я ас. апо́ўзвае апо́ўзваюць
Прошлы час
м. апо́ўзваў апо́ўзвалі
ж. апо́ўзвала
н. апо́ўзвала
Дзеепрыслоўе
цяп. час апо́ўзваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апо́ўзень

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. апо́ўзень апо́ўзні
Р. апо́ўзня апо́ўзняў
Д. апо́ўзню апо́ўзням
В. апо́ўзень апо́ўзні
Т. апо́ўзнем апо́ўзнямі
М. апо́ўзні апо́ўзнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апо́ўзіна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. апо́ўзіна апо́ўзіны
Р. апо́ўзіны апо́ўзін
Д. апо́ўзіне апо́ўзінам
В. апо́ўзіну апо́ўзіны
Т. апо́ўзінай
апо́ўзінаю
апо́ўзінамі
М. апо́ўзіне апо́ўзінах

Крыніцы: piskunou2012.

апо́ўзіны

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. апо́ўзіны
Р. апо́ўзін
Д. апо́ўзінам
В. апо́ўзіны
Т. апо́ўзінамі
М. апо́ўзінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.