Verbum

анлайнавы слоўнік

міласэ́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	міласэ́рны	міласэ́рная	міласэ́рнае	міласэ́рныя
Р.	міласэ́рнага	міласэ́рнай міласэ́рнае	міласэ́рнага	міласэ́рных
Д.	міласэ́рнаму	міласэ́рнай	міласэ́рнаму	міласэ́рным
В.	міласэ́рны (неадуш.) міласэ́рнага (адуш.)	міласэ́рную	міласэ́рнае	міласэ́рныя (неадуш.) міласэ́рных (адуш.)
Т.	міласэ́рным	міласэ́рнай міласэ́рнаю	міласэ́рным	міласэ́рнымі
М.	міласэ́рным	міласэ́рнай	міласэ́рным	міласэ́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мілата́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Мілаўё́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

мі́лачка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

мі́лашавіцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мі́лашавіцкі	мі́лашавіцкая	мі́лашавіцкае	мі́лашавіцкія
Р.	мі́лашавіцкага	мі́лашавіцкай мі́лашавіцкае	мі́лашавіцкага	мі́лашавіцкіх
Д.	мі́лашавіцкаму	мі́лашавіцкай	мі́лашавіцкаму	мі́лашавіцкім
В.	мі́лашавіцкі (неадуш.) мі́лашавіцкага (адуш.)	мі́лашавіцкую	мі́лашавіцкае	мі́лашавіцкія (неадуш.) мі́лашавіцкіх (адуш.)
Т.	мі́лашавіцкім	мі́лашавіцкай мі́лашавіцкаю	мі́лашавіцкім	мі́лашавіцкімі
М.	мі́лашавіцкім	мі́лашавіцкай	мі́лашавіцкім	мі́лашавіцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Мі́лашавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Міла́шкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Мілашо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

мілашча́сна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
мілашча́сна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Мілашы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы