адзінабо́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адзінабо́рац |
адзінабо́рцы |
| Р. |
адзінабо́рца |
адзінабо́рцаў |
| Д. |
адзінабо́рцу |
адзінабо́рцам |
| В. |
адзінабо́рца |
адзінабо́рцаў |
| Т. |
адзінабо́рцам |
адзінабо́рцамі |
| М. |
адзінабо́рцу |
адзінабо́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адзінабо́рнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адзінабо́рнічаю |
адзінабо́рнічаем |
| 2-я ас. |
адзінабо́рнічаеш |
адзінабо́рнічаеце |
| 3-я ас. |
адзінабо́рнічае |
адзінабо́рнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
адзінабо́рнічаў |
адзінабо́рнічалі |
| ж. |
адзінабо́рнічала |
| н. |
адзінабо́рнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адзінабо́рнічай |
адзінабо́рнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адзінабо́рнічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзінабо́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адзінабо́рства |
| Р. |
адзінабо́рства |
| Д. |
адзінабо́рству |
| В. |
адзінабо́рства |
| Т. |
адзінабо́рствам |
| М. |
адзінабо́рстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адзінаве́рац
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адзінаве́рац |
адзінаве́рцы |
| Р. |
адзінаве́рца |
адзінаве́рцаў |
| Д. |
адзінаве́рцу |
адзінаве́рцам |
| В. |
адзінаве́рца |
адзінаве́рцаў |
| Т. |
адзінаве́рцам |
адзінаве́рцамі |
| М. |
адзінаве́рцу |
адзінаве́рцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адзінаве́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адзінаве́рка |
адзінаве́ркі |
| Р. |
адзінаве́ркі |
адзінаве́рак |
| Д. |
адзінаве́рцы |
адзінаве́ркам |
| В. |
адзінаве́рку |
адзінаве́рак |
| Т. |
адзінаве́ркай адзінаве́ркаю |
адзінаве́ркамі |
| М. |
адзінаве́рцы |
адзінаве́рках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адзінаве́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адзінаве́рскі |
адзінаве́рская |
адзінаве́рскае |
адзінаве́рскія |
| Р. |
адзінаве́рскага |
адзінаве́рскай адзінаве́рскае |
адзінаве́рскага |
адзінаве́рскіх |
| Д. |
адзінаве́рскаму |
адзінаве́рскай |
адзінаве́рскаму |
адзінаве́рскім |
| В. |
адзінаве́рскі (неадуш.) адзінаве́рскага (адуш.) |
адзінаве́рскую |
адзінаве́рскае |
адзінаве́рскія (неадуш.) адзінаве́рскіх (адуш.) |
| Т. |
адзінаве́рскім |
адзінаве́рскай адзінаве́рскаю |
адзінаве́рскім |
адзінаве́рскімі |
| М. |
адзінаве́рскім |
адзінаве́рскай |
адзінаве́рскім |
адзінаве́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
адзінаве́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адзінаве́рства |
| Р. |
адзінаве́рства |
| Д. |
адзінаве́рству |
| В. |
адзінаве́рства |
| Т. |
адзінаве́рствам |
| М. |
адзінаве́рстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адзінагало́снасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адзінагало́снасць |
| Р. |
адзінагало́снасці |
| Д. |
адзінагало́снасці |
| В. |
адзінагало́снасць |
| Т. |
адзінагало́снасцю |
| М. |
адзінагало́снасці |
Крыніцы:
piskunou2012.