Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

монадра́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	монадра́ма	монадра́мы
Р.	монадра́мы	монадра́м
Д.	монадра́ме	монадра́мам
В.	монадра́му	монадра́мы
Т.	монадра́май монадра́маю	монадра́мамі
М.	монадра́ме	монадра́мах

Крыніцы: piskunou2012.

монадыспе́рснасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	монадыспе́рснасць
Р.	монадыспе́рснасці
Д.	монадыспе́рснасці
В.	монадыспе́рснасць
Т.	монадыспе́рснасцю
М.	монадыспе́рснасці

Крыніцы: piskunou2012.

моназіго́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	моназіго́тны	моназіго́тная	моназіго́тнае	моназіго́тныя
Р.	моназіго́тнага	моназіго́тнай моназіго́тнае	моназіго́тнага	моназіго́тных
Д.	моназіго́тнаму	моназіго́тнай	моназіго́тнаму	моназіго́тным
В.	моназіго́тны (неадуш.) моназіго́тнага (адуш.)	моназіго́тную	моназіго́тнае	моназіго́тныя (неадуш.) моназіго́тных (адуш.)
Т.	моназіго́тным	моназіго́тнай моназіго́тнаю	моназіго́тным	моназіго́тнымі
М.	моназіго́тным	моназіго́тнай	моназіго́тным	моназіго́тных

Крыніцы: piskunou2012.

монаізато́пны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монаізато́пны	монаізато́пная	монаізато́пнае	монаізато́пныя
Р.	монаізато́пнага	монаізато́пнай монаізато́пнае	монаізато́пнага	монаізато́пных
Д.	монаізато́пнаму	монаізато́пнай	монаізато́пнаму	монаізато́пным
В.	монаізато́пны (неадуш.) монаізато́пнага (адуш.)	монаізато́пную	монаізато́пнае	монаізато́пныя (неадуш.) монаізато́пных (адуш.)
Т.	монаізато́пным	монаізато́пнай монаізато́пнаю	монаізато́пным	монаізато́пнымі
М.	монаізато́пным	монаізато́пнай	монаізато́пным	монаізато́пных

Крыніцы: piskunou2012.

монаканфесі́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монаканфесі́йны	монаканфесі́йная	монаканфесі́йнае	монаканфесі́йныя
Р.	монаканфесі́йнага	монаканфесі́йнай монаканфесі́йнае	монаканфесі́йнага	монаканфесі́йных
Д.	монаканфесі́йнаму	монаканфесі́йнай	монаканфесі́йнаму	монаканфесі́йным
В.	монаканфесі́йны (неадуш.) монаканфесі́йнага (адуш.)	монаканфесі́йную	монаканфесі́йнае	монаканфесі́йныя (неадуш.) монаканфесі́йных (адуш.)
Т.	монаканфесі́йным	монаканфесі́йнай монаканфесі́йнаю	монаканфесі́йным	монаканфесі́йнымі
М.	монаканфесі́йным	монаканфесі́йнай	монаканфесі́йным	монаканфесі́йных

Крыніцы: piskunou2012.

монаканфесіяна́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монаканфесіяна́льны	монаканфесіяна́льная	монаканфесіяна́льнае	монаканфесіяна́льныя
Р.	монаканфесіяна́льнага	монаканфесіяна́льнай монаканфесіяна́льнае	монаканфесіяна́льнага	монаканфесіяна́льных
Д.	монаканфесіяна́льнаму	монаканфесіяна́льнай	монаканфесіяна́льнаму	монаканфесіяна́льным
В.	монаканфесіяна́льны (неадуш.) монаканфесіяна́льнага (адуш.)	монаканфесіяна́льную	монаканфесіяна́льнае	монаканфесіяна́льныя (неадуш.) монаканфесіяна́льных (адуш.)
Т.	монаканфесіяна́льным	монаканфесіяна́льнай монаканфесіяна́льнаю	монаканфесіяна́льным	монаканфесіяна́льнымі
М.	монаканфесіяна́льным	монаканфесіяна́льнай	монаканфесіяна́льным	монаканфесіяна́льных

Крыніцы: piskunou2012.

монакарбо́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монакарбо́навы	монакарбо́навая	монакарбо́навае	монакарбо́навыя
Р.	монакарбо́навага	монакарбо́навай монакарбо́навае	монакарбо́навага	монакарбо́навых
Д.	монакарбо́наваму	монакарбо́навай	монакарбо́наваму	монакарбо́навым
В.	монакарбо́навы (неадуш.) монакарбо́навага (адуш.)	монакарбо́навую	монакарбо́навае	монакарбо́навыя (неадуш.) монакарбо́навых (адуш.)
Т.	монакарбо́навым	монакарбо́навай монакарбо́наваю	монакарбо́навым	монакарбо́навымі
М.	монакарбо́навым	монакарбо́навай	монакарбо́навым	монакарбо́навых

Крыніцы: piskunou2012.

монакарпі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монакарпі́чны	монакарпі́чная	монакарпі́чнае	монакарпі́чныя
Р.	монакарпі́чнага	монакарпі́чнай монакарпі́чнае	монакарпі́чнага	монакарпі́чных
Д.	монакарпі́чнаму	монакарпі́чнай	монакарпі́чнаму	монакарпі́чным
В.	монакарпі́чны (неадуш.) монакарпі́чнага (адуш.)	монакарпі́чную	монакарпі́чнае	монакарпі́чныя (неадуш.) монакарпі́чных (адуш.)
Т.	монакарпі́чным	монакарпі́чнай монакарпі́чнаю	монакарпі́чным	монакарпі́чнымі
М.	монакарпі́чным	монакарпі́чнай	монакарпі́чным	монакарпі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

монакару́нд

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	монакару́нд	монакару́нды
Р.	монакару́нду	монакару́ндаў
Д.	монакару́нду	монакару́ндам
В.	монакару́нд	монакару́нды
Т.	монакару́ндам	монакару́ндамі
М.	монакару́ндзе	монакару́ндах

Крыніцы: piskunou2012.

монаклана́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монаклана́льны	монаклана́льная	монаклана́льнае	монаклана́льныя
Р.	монаклана́льнага	монаклана́льнай монаклана́льнае	монаклана́льнага	монаклана́льных
Д.	монаклана́льнаму	монаклана́льнай	монаклана́льнаму	монаклана́льным
В.	монаклана́льны (неадуш.) монаклана́льнага (адуш.)	монаклана́льную	монаклана́льнае	монаклана́льныя (неадуш.) монаклана́льных (адуш.)
Т.	монаклана́льным	монаклана́льнай монаклана́льнаю	монаклана́льным	монаклана́льнымі
М.	монаклана́льным	монаклана́льнай	монаклана́льным	монаклана́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)