аплясне́ць
‘пакрыцца плесняй’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
аплясне́е |
аплясне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аплясне́ў |
аплясне́лі |
| ж. |
аплясне́ла |
| н. |
аплясне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аплясне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
аплята́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аплята́льны |
аплята́льная |
аплята́льнае |
аплята́льныя |
| Р. |
аплята́льнага |
аплята́льнай аплята́льнае |
аплята́льнага |
аплята́льных |
| Д. |
аплята́льнаму |
аплята́льнай |
аплята́льнаму |
аплята́льным |
| В. |
аплята́льны (неадуш.) аплята́льнага (адуш.) |
аплята́льную |
аплята́льнае |
аплята́льныя (неадуш.) аплята́льных (адуш.) |
| Т. |
аплята́льным |
аплята́льнай аплята́льнаю |
аплята́льным |
аплята́льнымі |
| М. |
аплята́льным |
аплята́льнай |
аплята́льным |
аплята́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
аплята́нік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аплята́нік |
аплята́нікі |
| Р. |
аплята́ніка |
аплята́нікаў |
| Д. |
аплята́ніку |
аплята́нікам |
| В. |
аплята́нік |
аплята́нікі |
| Т. |
аплята́нікам |
аплята́нікамі |
| М. |
аплята́ніку |
аплята́ніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
аплята́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аплята́нне |
| Р. |
аплята́ння |
| Д. |
аплята́нню |
| В. |
аплята́нне |
| Т. |
аплята́ннем |
| М. |
аплята́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аплята́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
аплята́ецца |
аплята́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
аплята́ўся |
аплята́ліся |
| ж. |
аплята́лася |
| н. |
аплята́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аплята́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аплята́ю |
аплята́ем |
| 2-я ас. |
аплята́еш |
аплята́еце |
| 3-я ас. |
аплята́е |
аплята́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аплята́ў |
аплята́лі |
| ж. |
аплята́ла |
| н. |
аплята́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аплята́й |
аплята́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аплята́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апну́ |
апнё́м |
| 2-я ас. |
апне́ш |
апняце́ |
| 3-я ас. |
апне́ |
апну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
апну́ў |
апну́лі |
| ж. |
апну́ла |
| н. |
апну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апні́ |
апні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
апо́вед
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́вед |
апо́веды |
| Р. |
апо́веда |
апо́ведаў |
| Д. |
апо́веду |
апо́ведам |
| В. |
апо́вед |
апо́веды |
| Т. |
апо́ведам |
апо́ведамі |
| М. |
апо́ведзе |
апо́ведах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
апо́весць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апо́весць |
апо́весці |
| Р. |
апо́весці |
апо́весцей апо́весцяў |
| Д. |
апо́весці |
апо́весцям |
| В. |
апо́весць |
апо́весці |
| Т. |
апо́весцю |
апо́весцямі |
| М. |
апо́весці |
апо́весцях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.