аўтэнтыфікава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аўтэнтыфіку́ю |
аўтэнтыфіку́ем |
| 2-я ас. |
аўтэнтыфіку́еш |
аўтэнтыфіку́еце |
| 3-я ас. |
аўтэнтыфіку́е |
аўтэнтыфіку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аўтэнтыфікава́ў |
аўтэнтыфікава́лі |
| ж. |
аўтэнтыфікава́ла |
| н. |
аўтэнтыфікава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аўтэнтыфіку́й |
аўтэнтыфіку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аўтэнтыфіку́ючы |
аўтэнтыфікава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аўтэнтыфіку́ю |
аўтэнтыфіку́ем |
| 2-я ас. |
аўтэнтыфіку́еш |
аўтэнтыфіку́еце |
| 3-я ас. |
аўтэнтыфіку́е |
аўтэнтыфіку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
аўтэнтыфікава́ў |
аўтэнтыфікава́лі |
| ж. |
аўтэнтыфікава́ла |
| н. |
аўтэнтыфікава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аўтэнтыфіку́й |
аўтэнтыфіку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аўтэнтыфікава́ўшы |
аўтэнтыфіка́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтэнтыфіка́цыя |
| Р. |
аўтэнтыфіка́цыі |
| Д. |
аўтэнтыфіка́цыі |
| В. |
аўтэнтыфіка́цыю |
| Т. |
аўтэнтыфіка́цыяй аўтэнтыфіка́цыяю |
| М. |
аўтэнтыфіка́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтэнты́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтэнты́чнасць |
| Р. |
аўтэнты́чнасці |
| Д. |
аўтэнты́чнасці |
| В. |
аўтэнты́чнасць |
| Т. |
аўтэнты́чнасцю |
| М. |
аўтэнты́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аўтэнты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтэнты́чны |
аўтэнты́чная |
аўтэнты́чнае |
аўтэнты́чныя |
| Р. |
аўтэнты́чнага |
аўтэнты́чнай аўтэнты́чнае |
аўтэнты́чнага |
аўтэнты́чных |
| Д. |
аўтэнты́чнаму |
аўтэнты́чнай |
аўтэнты́чнаму |
аўтэнты́чным |
| В. |
аўтэнты́чны (неадуш.) аўтэнты́чнага (адуш.) |
аўтэнты́чную |
аўтэнты́чнае |
аўтэнты́чныя (неадуш.) аўтэнты́чных (адуш.) |
| Т. |
аўтэнты́чным |
аўтэнты́чнай аўтэнты́чнаю |
аўтэнты́чным |
аўтэнты́чнымі |
| М. |
аўтэнты́чным |
аўтэнты́чнай |
аўтэнты́чным |
аўтэнты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Аўхі́мкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Аўхі́мкі |
| Р. |
Аўхі́мак Аўхі́мкаў |
| Д. |
Аўхі́мкам |
| В. |
Аўхі́мкі |
| Т. |
Аўхі́мкамі |
| М. |
Аўхі́мках |
Аўху́ты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Аўху́ты |
| Р. |
Аўху́т Аўху́таў |
| Д. |
Аўху́там |
| В. |
Аўху́ты |
| Т. |
Аўху́тамі |
| М. |
Аўху́тах |
аўцабы́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўцабы́к |
аўцабыкі́ |
| Р. |
аўцабыка́ |
аўцабыко́ў |
| Д. |
аўцабыку́ |
аўцабыка́м |
| В. |
аўцабыка́ |
аўцабыко́ў |
| Т. |
аўцабыко́м |
аўцабыка́мі |
| М. |
аўцабыку́ |
аўцабыка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аўцама́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўцама́тка |
аўцама́ткі |
| Р. |
аўцама́ткі |
аўцама́так |
| Д. |
аўцама́тцы |
аўцама́ткам |
| В. |
аўцама́тку |
аўцама́так |
| Т. |
аўцама́ткай аўцама́ткаю |
аўцама́ткамі |
| М. |
аўцама́тцы |
аўцама́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.