уху́твацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уху́тваюся |
уху́тваемся |
| 2-я ас. |
уху́тваешся |
уху́тваецеся |
| 3-я ас. |
уху́тваецца |
уху́тваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уху́тваўся |
уху́тваліся |
| ж. |
уху́твалася |
| н. |
уху́твалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уху́твайся |
уху́твайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уху́тваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уху́тваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уху́тваю |
уху́тваем |
| 2-я ас. |
уху́тваеш |
уху́тваеце |
| 3-я ас. |
уху́твае |
уху́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
уху́тваў |
уху́твалі |
| ж. |
уху́твала |
| н. |
уху́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уху́твай |
уху́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уху́тваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уцале́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| уцале́ла |
- |
- |
уцале́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уцале́ю |
уцале́ем |
| 2-я ас. |
уцале́еш |
уцале́еце |
| 3-я ас. |
уцале́е |
уцале́юць |
| Прошлы час |
| м. |
уцале́ў |
уцале́лі |
| ж. |
уцале́ла |
| н. |
уцале́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уцале́й |
уцале́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уцале́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уцані́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уцаню́ |
уцэ́нім |
| 2-я ас. |
уцэ́ніш |
уцэ́ніце |
| 3-я ас. |
уцэ́ніць |
уцэ́няць |
| Прошлы час |
| м. |
уцані́ў |
уцані́лі |
| ж. |
уцані́ла |
| н. |
уцані́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уцані́ |
уцані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уцані́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уцаркаўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уцаркаўле́нне |
| Р. |
уцаркаўле́ння |
| Д. |
уцаркаўле́нню |
| В. |
уцаркаўле́нне |
| Т. |
уцаркаўле́ннем |
| М. |
уцаркаўле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
уцаркаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уцаркаўля́юся |
уцаркаўля́емся |
| 2-я ас. |
уцаркаўля́ешся |
уцаркаўля́ецеся |
| 3-я ас. |
уцаркаўля́ецца |
уцаркаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
уцаркаўля́ўся |
уцаркаўля́ліся |
| ж. |
уцаркаўля́лася |
| н. |
уцаркаўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уцаркаўля́йся |
уцаркаўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уцаркаўля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
уцарко́ўленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уцарко́ўленне |
| Р. |
уцарко́ўлення |
| Д. |
уцарко́ўленню |
| В. |
уцарко́ўленне |
| Т. |
уцарко́ўленнем |
| М. |
уцарко́ўленні |
Крыніцы:
piskunou2012.