Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Дубні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дубні́ца
Р. Дубні́цы
Д. Дубні́цы
В. Дубні́цу
Т. Дубні́цай
Дубні́цаю
М. Дубні́цы

Дубні́цкае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Дубні́цкае
Р. Дубні́цкага
Д. Дубні́цкаму
В. Дубні́цкае
Т. Дубні́цкім
М. Дубні́цкім

Дубні́цы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дубні́цы
Р. Дубні́цаў
Дубні́ц
Д. Дубні́цам
В. Дубні́цы
Т. Дубні́цамі
М. Дубні́цах

Дубно́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дубно́
Р. Дубна́
Д. Дубну́
В. Дубно́
Т. Дубно́м
М. Дубне́

Дубно́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Дубно́е
Р. Дубно́га
Д. Дубно́му
В. Дубно́е
Т. Дубны́м
М. Дубны́м

ду́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́бны ду́бная ду́бнае ду́бныя
Р. ду́бнага ду́бнай
ду́бнае
ду́бнага ду́бных
Д. ду́бнаму ду́бнай ду́бнаму ду́бным
В. ду́бны (неадуш.)
ду́бнага (адуш.)
ду́бную ду́бнае ду́бныя (неадуш.)
ду́бных (адуш.)
Т. ду́бным ду́бнай
ду́бнаю
ду́бным ду́бнымі
М. ду́бным ду́бнай ду́бным ду́бных

Крыніцы: piskunou2012.

дубня́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дубня́к дубнякі́
Р. дубняку́ дубняко́ў
Д. дубняку́ дубняка́м
В. дубня́к дубнякі́
Т. дубняко́м дубняка́мі
М. дубняку́ дубняка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дубнякі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дубнякі́
Р. Дубняко́ў
Д. Дубняка́м
В. Дубнякі́
Т. Дубняка́мі
М. Дубняка́х

дубо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дубо́ва - -

Крыніцы: piskunou2012.

дубо́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дубо́васць
Р. дубо́васці
Д. дубо́васці
В. дубо́васць
Т. дубо́васцю
М. дубо́васці

Крыніцы: piskunou2012.