адбе́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адбе́лены |
адбе́леная |
адбе́ленае |
адбе́леныя |
| Р. |
адбе́ленага |
адбе́ленай адбе́ленае |
адбе́ленага |
адбе́леных |
| Д. |
адбе́ленаму |
адбе́ленай |
адбе́ленаму |
адбе́леным |
| В. |
адбе́лены (неадуш.) адбе́ленага (адуш.) |
адбе́леную |
адбе́ленае |
адбе́леныя (неадуш.) адбе́леных (адуш.) |
| Т. |
адбе́леным |
адбе́ленай адбе́ленаю |
адбе́леным |
адбе́ленымі |
| М. |
адбе́леным |
адбе́ленай |
адбе́леным |
адбе́леных |
Кароткая форма: адбе́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
адбе́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адбе́лка |
| Р. |
адбе́лкі |
| Д. |
адбе́лцы |
| В. |
адбе́лку |
| Т. |
адбе́лкай адбе́лкаю |
| М. |
адбе́лцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адбе́львальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адбе́львальнік |
адбе́львальнікі |
| Р. |
адбе́львальніку |
адбе́львальнікаў |
| Д. |
адбе́львальніку |
адбе́львальнікам |
| В. |
адбе́львальнік |
адбе́львальнікі |
| Т. |
адбе́львальнікам |
адбе́львальнікамі |
| М. |
адбе́львальніку |
адбе́львальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адбе́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адбе́льванне |
адбе́льванні |
| Р. |
адбе́львання |
адбе́льванняў |
| Д. |
адбе́льванню |
адбе́льванням |
| В. |
адбе́льванне |
адбе́льванні |
| Т. |
адбе́льваннем |
адбе́льваннямі |
| М. |
адбе́льванні |
адбе́льваннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
адбе́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адбе́льваецца |
адбе́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адбе́льваўся |
адбе́льваліся |
| ж. |
адбе́львалася |
| н. |
адбе́львалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адбе́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адбе́льваю |
адбе́льваем |
| 2-я ас. |
адбе́льваеш |
адбе́льваеце |
| 3-я ас. |
адбе́львае |
адбе́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адбе́льваў |
адбе́львалі |
| ж. |
адбе́львала |
| н. |
адбе́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адбе́львай |
адбе́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адбе́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адбе́льна-фарбава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адбе́льна-фарбава́льны |
адбе́льна-фарбава́льная |
адбе́льна-фарбава́льнае |
адбе́льна-фарбава́льныя |
| Р. |
адбе́льна-фарбава́льнага |
адбе́льна-фарбава́льнай адбе́льна-фарбава́льнае |
адбе́льна-фарбава́льнага |
адбе́льна-фарбава́льных |
| Д. |
адбе́льна-фарбава́льнаму |
адбе́льна-фарбава́льнай |
адбе́льна-фарбава́льнаму |
адбе́льна-фарбава́льным |
| В. |
адбе́льна-фарбава́льны (неадуш.) адбе́льна-фарбава́льнага (адуш.) |
адбе́льна-фарбава́льную |
адбе́льна-фарбава́льнае |
адбе́льна-фарбава́льныя (неадуш.) адбе́льна-фарбава́льных (адуш.) |
| Т. |
адбе́льна-фарбава́льным |
адбе́льна-фарбава́льнай адбе́льна-фарбава́льнаю |
адбе́льна-фарбава́льным |
адбе́льна-фарбава́льнымі |
| М. |
адбе́льна-фарбава́льным |
адбе́льна-фарбава́льнай |
адбе́льна-фарбава́льным |
адбе́льна-фарбава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адбе́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адбе́льны |
адбе́льная |
адбе́льнае |
адбе́льныя |
| Р. |
адбе́льнага |
адбе́льнай адбе́льнае |
адбе́льнага |
адбе́льных |
| Д. |
адбе́льнаму |
адбе́льнай |
адбе́льнаму |
адбе́льным |
| В. |
адбе́льны (неадуш.) адбе́льнага (адуш.) |
адбе́льную |
адбе́льнае |
адбе́льныя (неадуш.) адбе́льных (адуш.) |
| Т. |
адбе́льным |
адбе́льнай адбе́льнаю |
адбе́льным |
адбе́льнымі |
| М. |
адбе́льным |
адбе́льнай |
адбе́льным |
адбе́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адбе́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адбе́льшчык |
адбе́льшчыкі |
| Р. |
адбе́льшчыка |
адбе́льшчыкаў |
| Д. |
адбе́льшчыку |
адбе́льшчыкам |
| В. |
адбе́льшчыка |
адбе́льшчыкаў |
| Т. |
адбе́льшчыкам |
адбе́льшчыкамі |
| М. |
адбе́льшчыку |
адбе́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.