Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
абгджійклмнпрстхцчшя

ру́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ру́чка ру́чкі
Р. ру́чкі ру́чак
Д. ру́чцы ру́чкам
В. ру́чку ру́чкі
Т. ру́чкай
ру́чкаю		 ру́чкамі
М. ру́чцы ру́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ру́чкацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ру́чкаюся ру́чкаемся
2-я ас. ру́чкаешся ру́чкаецеся
3-я ас. ру́чкаецца ру́чкаюцца
Прошлы час
м. ру́чкаўся ру́чкаліся
ж. ру́чкалася
н. ру́чкалася
Загадны лад
2-я ас. ру́чкайся ру́чкайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ру́чкаючыся

Крыніцы: piskunou2012.

ручні́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ручні́к ручнікі́
Р. ручніка́ ручніко́ў
Д. ручніку́ ручніка́м
В. ручні́к ручнікі́
Т. ручніко́м ручніка́мі
М. ручніку́ ручніка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ручніко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ручніко́вы ручніко́вая ручніко́вае ручніко́выя
Р. ручніко́вага ручніко́вай
ручніко́вае		 ручніко́вага ручніко́вых
Д. ручніко́ваму ручніко́вай ручніко́ваму ручніко́вым
В. ручніко́вы (неадуш.)
ручніко́вага (адуш.)		 ручніко́вую ручніко́вае ручніко́выя (неадуш.)
ручніко́вых (адуш.)
Т. ручніко́вым ручніко́вай
ручніко́ваю		 ручніко́вым ручніко́вымі
М. ручніко́вым ручніко́вай ручніко́вым ручніко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ручнічо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ручнічо́к ручнічкі́
Р. ручнічка́ ручнічко́ў
Д. ручнічку́ ручнічка́м
В. ручнічо́к ручнічкі́
Т. ручнічко́м ручнічка́мі
М. ручнічку́ ручнічка́х

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Ручно́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Ручно́е
Р. Ручно́га
Д. Ручно́му
В. Ручно́е
Т. Ручны́м
М. Ручны́м

ручны́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ручны́ ручна́я ручно́е ручны́я
Р. ручно́га ручно́й
ручно́е		 ручно́га ручны́х
Д. ручно́му ручно́й ручно́му ручны́м
В. ручны́ (неадуш.)
ручно́га (адуш.)		 ручну́ю ручно́е ручны́я (неадуш.)
ручны́х (адуш.)
Т. ручны́м ручно́й
ручно́ю		 ручны́м ручны́мі
М. ручны́м ручно́й ручны́м ручны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ручны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ручны́ ручна́я ручно́е ручны́я
Р. ручно́га ручно́й
ручно́е		 ручно́га ручны́х
Д. ручно́му ручно́й ручно́му ручны́м
В. ручны́ (неадуш.)
ручно́га (адуш.)		 ручну́ю ручно́е ручны́я (неадуш.)
ручны́х (адуш.)
Т. ручны́м ручно́й
ручно́ю		 ручны́м ручны́мі
М. ручны́м ручно́й ручны́м ручны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Руччо́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Руччо́
Р. Ручча́
Д. Руччу́
В. Руччо́
Т. Руччо́м
М. Руччы́

ру́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ру́чы ру́чая ру́чае ру́чыя
Р. ру́чага ру́чай
ру́чае		 ру́чага ру́чых
Д. ру́чаму ру́чай ру́чаму ру́чым
В. ру́чы (неадуш.)
ру́чага (адуш.)		 ру́чую ру́чае ру́чыя (неадуш.)
ру́чых (адуш.)
Т. ру́чым ру́чай
ру́чаю		 ру́чым ру́чымі
М. ру́чым ру́чай ру́чым ру́чых

Крыніцы: piskunou2012.