настальгі́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
настальгі́чны |
настальгі́чная |
настальгі́чнае |
настальгі́чныя |
| Р. |
настальгі́чнага |
настальгі́чнай
настальгі́чнае |
настальгі́чнага |
настальгі́чных |
| Д. |
настальгі́чнаму |
настальгі́чнай |
настальгі́чнаму |
настальгі́чным |
| В. |
настальгі́чны (неадуш.)
настальгі́чнага (адуш.) |
настальгі́чную |
настальгі́чнае |
настальгі́чныя (неадуш.)
настальгі́чных (адуш.) |
| Т. |
настальгі́чным |
настальгі́чнай
настальгі́чнаю |
настальгі́чным |
настальгі́чнымі |
| М. |
настальгі́чным |
настальгі́чнай |
настальгі́чным |
настальгі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
настальгі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
настальгі́я |
| Р. |
настальгі́і |
| Д. |
настальгі́і |
| В. |
настальгі́ю |
| Т. |
настальгі́яй
настальгі́яю |
| М. |
настальгі́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наста́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наста́нне |
| Р. |
наста́ння |
| Д. |
наста́нню |
| В. |
наста́нне |
| Т. |
наста́ннем |
| М. |
наста́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
настара́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настара́юся |
настара́емся |
| 2-я ас. |
настара́ешся |
настара́ецеся |
| 3-я ас. |
настара́ецца |
настара́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
настара́ўся |
настара́ліся |
| ж. |
настара́лася |
| н. |
настара́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
настара́йся |
настара́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
настара́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
настаро́жвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настаро́жваюся |
настаро́жваемся |
| 2-я ас. |
настаро́жваешся |
настаро́жваецеся |
| 3-я ас. |
настаро́жваецца |
настаро́жваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
настаро́жваўся |
настаро́жваліся |
| ж. |
настаро́жвалася |
| н. |
настаро́жвалася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
настаро́жвайся |
настаро́жвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
настаро́жваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
Наста́сся
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Наста́сся |
Наста́ссі |
| Р. |
Наста́ссі |
Наста́ссяў |
| Д. |
Наста́ссі |
Наста́ссям |
| В. |
Наста́ссю |
Наста́ссяў |
| Т. |
Наста́ссяй
Наста́ссяю |
Наста́ссямі |
| М. |
Наста́ссі |
Наста́ссях |
настаўбу́рчанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
настаўбу́рчанасць |
| Р. |
настаўбу́рчанасці |
| Д. |
настаўбу́рчанасці |
| В. |
настаўбу́рчанасць |
| Т. |
настаўбу́рчанасцю |
| М. |
настаўбу́рчанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
настаўбу́рчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
настаўбу́рчаны |
настаўбу́рчаная |
настаўбу́рчанае |
настаўбу́рчаныя |
| Р. |
настаўбу́рчанага |
настаўбу́рчанай
настаўбу́рчанае |
настаўбу́рчанага |
настаўбу́рчаных |
| Д. |
настаўбу́рчанаму |
настаўбу́рчанай |
настаўбу́рчанаму |
настаўбу́рчаным |
| В. |
настаўбу́рчаны (неадуш.)
настаўбу́рчанага (адуш.) |
настаўбу́рчаную |
настаўбу́рчанае |
настаўбу́рчаныя (неадуш.)
настаўбу́рчаных (адуш.) |
| Т. |
настаўбу́рчаным |
настаўбу́рчанай
настаўбу́рчанаю |
настаўбу́рчаным |
настаўбу́рчанымі |
| М. |
настаўбу́рчаным |
настаўбу́рчанай |
настаўбу́рчаным |
настаўбу́рчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
настаўбу́рчваць
‘натапырваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настаўбу́рчваю |
настаўбу́рчваем |
| 2-я ас. |
настаўбу́рчваеш |
настаўбу́рчваеце |
| 3-я ас. |
настаўбу́рчвае |
настаўбу́рчваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
настаўбу́рчваў |
настаўбу́рчвалі |
| ж. |
настаўбу́рчвала |
| н. |
настаўбу́рчвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
настаўбу́рчвай |
настаўбу́рчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
настаўбу́рчваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
настаўбу́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настаўбу́рчуся |
настаўбу́рчымся |
| 2-я ас. |
настаўбу́рчышся |
настаўбу́рчыцеся |
| 3-я ас. |
настаўбу́рчыцца |
настаўбу́рчацца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
настаўбу́рчыўся |
настаўбу́рчыліся |
| ж. |
настаўбу́рчылася |
| н. |
настаўбу́рчылася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
настаўбу́рчыся |
настаўбу́рчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
настаўбу́рчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.