Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

руцінё́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. руцінё́рства
Р. руцінё́рства
Д. руцінё́рству
В. руцінё́рства
Т. руцінё́рствам
М. руцінё́рстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

руціні́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. руціні́ст руціні́сты
Р. руціні́ста руціні́стаў
Д. руціні́сту руціні́стам
В. руціні́ста руціні́стаў
Т. руціні́стам руціні́стамі
М. руціні́сце руціні́стах

Крыніцы: piskunou2012.

руціні́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. руціні́стка руціні́сткі
Р. руціні́сткі руціні́стак
Д. руціні́стцы руціні́сткам
В. руціні́стку руціні́стак
Т. руціні́сткай
руціні́сткаю
руціні́сткамі
М. руціні́стцы руціні́стках

Крыніцы: piskunou2012.

руці́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
руці́нна руці́нней -

руці́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. руці́ннасць
Р. руці́ннасці
Д. руці́ннасці
В. руці́ннасць
Т. руці́ннасцю
М. руці́ннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

руці́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. руці́нны руці́нная руці́ннае руці́нныя
Р. руці́ннага руці́ннай
руці́ннае
руці́ннага руці́нных
Д. руці́ннаму руці́ннай руці́ннаму руці́нным
В. руці́нны (неадуш.)
руці́ннага (адуш.)
руці́нную руці́ннае руці́нныя (неадуш.)
руці́нных (адуш.)
Т. руці́нным руці́ннай
руці́ннаю
руці́нным руці́ннымі
М. руці́нным руці́ннай руці́нным руці́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ру́ціны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ру́ціны
Р. Ру́цін
Ру́цінаў
Д. Ру́цінам
В. Ру́ціны
Т. Ру́цінамі
М. Ру́цінах

Ру́ціца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ру́ціца
Р. Ру́ціцы
Д. Ру́ціцы
В. Ру́ціцу
Т. Ру́ціцай
Ру́ціцаю
М. Ру́ціцы

Ру́ць

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. Ру́ць
Р. Ру́ці
Д. Ру́ці
В. Ру́ць
Т. Ру́ццю
М. Ру́ці

Ручавы́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Ручавы́я
Р. Ручавы́х
Д. Ручавы́м
В. Ручавы́я
Т. Ручавы́мі
М. Ручавы́х