пе́сеннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пе́сеннік |
пе́сеннікі |
| Р. |
пе́сенніка |
пе́сеннікаў |
| Д. |
пе́сенніку |
пе́сеннікам |
| В. |
пе́сенніка |
пе́сеннікаў |
| Т. |
пе́сеннікам |
пе́сеннікамі |
| М. |
пе́сенніку |
пе́сенніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пе́сенніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пе́сенніца |
пе́сенніцы |
| Р. |
пе́сенніцы |
пе́сенніц |
| Д. |
пе́сенніцы |
пе́сенніцам |
| В. |
пе́сенніцу |
пе́сенніц |
| Т. |
пе́сенніцай пе́сенніцаю |
пе́сенніцамі |
| М. |
пе́сенніцы |
пе́сенніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пе́сенны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пе́сенны |
пе́сенная |
пе́сеннае |
пе́сенныя |
| Р. |
пе́сеннага |
пе́сеннай пе́сеннае |
пе́сеннага |
пе́сенных |
| Д. |
пе́сеннаму |
пе́сеннай |
пе́сеннаму |
пе́сенным |
| В. |
пе́сенны (неадуш.) пе́сеннага (адуш.) |
пе́сенную |
пе́сеннае |
пе́сенныя (неадуш.) пе́сенных (адуш.) |
| Т. |
пе́сенным |
пе́сеннай пе́сеннаю |
пе́сенным |
пе́сеннымі |
| М. |
пе́сенным |
пе́сеннай |
пе́сенным |
пе́сенных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пе́сенька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пе́сенька |
пе́сенькі |
| Р. |
пе́сенькі |
пе́сенек |
| Д. |
пе́сеньцы |
пе́сенькам |
| В. |
пе́сеньку |
пе́сенькі |
| Т. |
пе́сенькай пе́сенькаю |
пе́сенькамі |
| М. |
пе́сеньцы |
пе́сеньках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.