перыпатэты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перыпатэты́чны |
перыпатэты́чная |
перыпатэты́чнае |
перыпатэты́чныя |
| Р. |
перыпатэты́чнага |
перыпатэты́чнай
перыпатэты́чнае |
перыпатэты́чнага |
перыпатэты́чных |
| Д. |
перыпатэты́чнаму |
перыпатэты́чнай |
перыпатэты́чнаму |
перыпатэты́чным |
| В. |
перыпатэты́чны (неадуш.)
перыпатэты́чнага (адуш.) |
перыпатэты́чную |
перыпатэты́чнае |
перыпатэты́чныя (неадуш.)
перыпатэты́чных (адуш.) |
| Т. |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чнай
перыпатэты́чнаю |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чнымі |
| М. |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чнай |
перыпатэты́чным |
перыпатэты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
перыпеты́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перыпеты́я |
перыпеты́і |
| Р. |
перыпеты́і |
перыпеты́й |
| Д. |
перыпеты́і |
перыпеты́ям |
| В. |
перыпеты́ю |
перыпеты́і |
| Т. |
перыпеты́яй
перыпеты́яю |
перыпеты́ямі |
| М. |
перыпеты́і |
перыпеты́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перы́птар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перы́птар |
перы́птары |
| Р. |
перы́птара |
перы́птараў |
| Д. |
перы́птару |
перы́птарам |
| В. |
перы́птар |
перы́птары |
| Т. |
перы́птарам |
перы́птарамі |
| М. |
перы́птары |
перы́птарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
перыселе́ній
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перыселе́ній |
| Р. |
перыселе́нія |
| Д. |
перыселе́нію |
| В. |
перыселе́ній |
| Т. |
перыселе́ніем |
| М. |
перыселе́ніі |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
перыскапі́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перыскапі́чнасць |
| Р. |
перыскапі́чнасці |
| Д. |
перыскапі́чнасці |
| В. |
перыскапі́чнасць |
| Т. |
перыскапі́чнасцю |
| М. |
перыскапі́чнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
перыскапі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перыскапі́чны |
перыскапі́чная |
перыскапі́чнае |
перыскапі́чныя |
| Р. |
перыскапі́чнага |
перыскапі́чнай
перыскапі́чнае |
перыскапі́чнага |
перыскапі́чных |
| Д. |
перыскапі́чнаму |
перыскапі́чнай |
перыскапі́чнаму |
перыскапі́чным |
| В. |
перыскапі́чны (неадуш.)
перыскапі́чнага (адуш.) |
перыскапі́чную |
перыскапі́чнае |
перыскапі́чныя (неадуш.)
перыскапі́чных (адуш.) |
| Т. |
перыскапі́чным |
перыскапі́чнай
перыскапі́чнаю |
перыскапі́чным |
перыскапі́чнымі |
| М. |
перыскапі́чным |
перыскапі́чнай |
перыскапі́чным |
перыскапі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перыско́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перыско́п |
перыско́пы |
| Р. |
перыско́па |
перыско́паў |
| Д. |
перыско́пу |
перыско́пам |
| В. |
перыско́п |
перыско́пы |
| Т. |
перыско́пам |
перыско́памі |
| М. |
перыско́пе |
перыско́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перыско́пны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перыско́пны |
перыско́пная |
перыско́пнае |
перыско́пныя |
| Р. |
перыско́пнага |
перыско́пнай
перыско́пнае |
перыско́пнага |
перыско́пных |
| Д. |
перыско́пнаму |
перыско́пнай |
перыско́пнаму |
перыско́пным |
| В. |
перыско́пны (неадуш.)
перыско́пнага (адуш.) |
перыско́пную |
перыско́пнае |
перыско́пныя (неадуш.)
перыско́пных (адуш.) |
| Т. |
перыско́пным |
перыско́пнай
перыско́пнаю |
перыско́пным |
перыско́пнымі |
| М. |
перыско́пным |
перыско́пнай |
перыско́пным |
перыско́пных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перыспе́рм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перыспе́рм |
| Р. |
перыспе́рму |
| Д. |
перыспе́рму |
| В. |
перыспе́рм |
| Т. |
перыспе́рмам |
| М. |
перыспе́рме |
Крыніцы:
piskunou2012.