успу́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
успу́чаны |
успу́чаная |
успу́чанае |
успу́чаныя |
| Р. |
успу́чанага |
успу́чанай успу́чанае |
успу́чанага |
успу́чаных |
| Д. |
успу́чанаму |
успу́чанай |
успу́чанаму |
успу́чаным |
| В. |
успу́чаны (неадуш.) успу́чанага (адуш.) |
успу́чаную |
успу́чанае |
успу́чаныя (неадуш.) успу́чаных (адуш.) |
| Т. |
успу́чаным |
успу́чанай успу́чанаю |
успу́чаным |
успу́чанымі |
| М. |
успу́чаным |
успу́чанай |
успу́чаным |
успу́чаных |
Кароткая форма: успу́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
успу́чвальнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успу́чвальнасць |
| Р. |
успу́чвальнасці |
| Д. |
успу́чвальнасці |
| В. |
успу́чвальнасць |
| Т. |
успу́чвальнасцю |
| М. |
успу́чвальнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
успу́чвальнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
успу́чвальнік |
успу́чвальнікі |
| Р. |
успу́чвальніка |
успу́чвальнікаў |
| Д. |
успу́чвальніку |
успу́чвальнікам |
| В. |
успу́чвальнік |
успу́чвальнікі |
| Т. |
успу́чвальнікам |
успу́чвальнікамі |
| М. |
успу́чвальніку |
успу́чвальніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
успу́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
успу́чванне |
| Р. |
успу́чвання |
| Д. |
успу́чванню |
| В. |
успу́чванне |
| Т. |
успу́чваннем |
| М. |
успу́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
успу́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
успу́чваецца |
успу́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
успу́чваўся |
успу́чваліся |
| ж. |
успу́чвалася |
| н. |
успу́чвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
успу́чваць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
успу́чвае |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
успу́чвала |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
успу́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
успу́чына |
успу́чыны |
| Р. |
успу́чыны |
успу́чын |
| Д. |
успу́чыне |
успу́чынам |
| В. |
успу́чыну |
успу́чыны |
| Т. |
успу́чынай успу́чынаю |
успу́чынамі |
| М. |
успу́чыне |
успу́чынах |
Крыніцы:
piskunou2012.
успу́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
успу́чыцца |
успу́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
успу́чыўся |
успу́чыліся |
| ж. |
успу́чылася |
| н. |
успу́чылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
успу́чыўшыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.