Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

успу́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. успу́чаны успу́чаная успу́чанае успу́чаныя
Р. успу́чанага успу́чанай
успу́чанае
успу́чанага успу́чаных
Д. успу́чанаму успу́чанай успу́чанаму успу́чаным
В. успу́чаны (неадуш.)
успу́чанага (адуш.)
успу́чаную успу́чанае успу́чаныя (неадуш.)
успу́чаных (адуш.)
Т. успу́чаным успу́чанай
успу́чанаю
успу́чаным успу́чанымі
М. успу́чаным успу́чанай успу́чаным успу́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

успу́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. успу́чаны успу́чаная успу́чанае успу́чаныя
Р. успу́чанага успу́чанай
успу́чанае
успу́чанага успу́чаных
Д. успу́чанаму успу́чанай успу́чанаму успу́чаным
В. успу́чаны (неадуш.)
успу́чанага (адуш.)
успу́чаную успу́чанае успу́чаныя (неадуш.)
успу́чаных (адуш.)
Т. успу́чаным успу́чанай
успу́чанаю
успу́чаным успу́чанымі
М. успу́чаным успу́чанай успу́чаным успу́чаных

Кароткая форма: успу́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

успу́чвальнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. успу́чвальнасць
Р. успу́чвальнасці
Д. успу́чвальнасці
В. успу́чвальнасць
Т. успу́чвальнасцю
М. успу́чвальнасці

Крыніцы: piskunou2012.

успу́чвальнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. успу́чвальнік успу́чвальнікі
Р. успу́чвальніка успу́чвальнікаў
Д. успу́чвальніку успу́чвальнікам
В. успу́чвальнік успу́чвальнікі
Т. успу́чвальнікам успу́чвальнікамі
М. успу́чвальніку успу́чвальніках

Крыніцы: piskunou2012.

успу́чвальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. успу́чвальны успу́чвальная успу́чвальнае успу́чвальныя
Р. успу́чвальнага успу́чвальнай
успу́чвальнае
успу́чвальнага успу́чвальных
Д. успу́чвальнаму успу́чвальнай успу́чвальнаму успу́чвальным
В. успу́чвальны (неадуш.)
успу́чвальнага (адуш.)
успу́чвальную успу́чвальнае успу́чвальныя (неадуш.)
успу́чвальных (адуш.)
Т. успу́чвальным успу́чвальнай
успу́чвальнаю
успу́чвальным успу́чвальнымі
М. успу́чвальным успу́чвальнай успу́чвальным успу́чвальных

Крыніцы: piskunou2012.

успу́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. успу́чванне
Р. успу́чвання
Д. успу́чванню
В. успу́чванне
Т. успу́чваннем
М. успу́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

успу́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. успу́чваецца успу́чваюцца
Прошлы час
м. успу́чваўся успу́чваліся
ж. успу́чвалася
н. успу́чвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

успу́чваць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. успу́чвае -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. успу́чвала

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

успу́чына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. успу́чына успу́чыны
Р. успу́чыны успу́чын
Д. успу́чыне успу́чынам
В. успу́чыну успу́чыны
Т. успу́чынай
успу́чынаю
успу́чынамі
М. успу́чыне успу́чынах

Крыніцы: piskunou2012.

успу́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. успу́чыцца успу́чацца
Прошлы час
м. успу́чыўся успу́чыліся
ж. успу́чылася
н. успу́чылася
Дзеепрыслоўе
прош. час успу́чыўшыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.