Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ду́мперны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́мперны ду́мперная ду́мпернае ду́мперныя
Р. ду́мпернага ду́мпернай
ду́мпернае
ду́мпернага ду́мперных
Д. ду́мпернаму ду́мпернай ду́мпернаму ду́мперным
В. ду́мперны (неадуш.)
ду́мпернага (адуш.)
ду́мперную ду́мпернае ду́мперныя (неадуш.)
ду́мперных (адуш.)
Т. ду́мперным ду́мпернай
ду́мпернаю
ду́мперным ду́мпернымі
М. ду́мперным ду́мпернай ду́мперным ду́мперных

Крыніцы: piskunou2012.

думпка́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. думпка́р думпка́ры
Р. думпка́ра думпка́раў
Д. думпка́ру думпка́рам
В. думпка́р думпка́ры
Т. думпка́рам думпка́рамі
М. думпка́ры думпка́рах

Іншыя варыянты: ду́мпкар.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ду́мпкар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́мпкар ду́мпкары
Р. ду́мпкара ду́мпкараў
Д. ду́мпкару ду́мпкарам
В. ду́мпкар ду́мпкары
Т. ду́мпкарам ду́мпкарамі
М. ду́мпкары ду́мпкарах

Іншыя варыянты: думпка́р.

Крыніцы: tsbm1984.

ду́мскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́мскі ду́мская ду́мскае ду́мскія
Р. ду́мскага ду́мскай
ду́мскае
ду́мскага ду́мскіх
Д. ду́мскаму ду́мскай ду́мскаму ду́мскім
В. ду́мскі (неадуш.)
ду́мскага (адуш.)
ду́мскую ду́мскае ду́мскія (неадуш.)
ду́мскіх (адуш.)
Т. ду́мскім ду́мскай
ду́мскаю
ду́мскім ду́мскімі
М. ду́мскім ду́мскай ду́мскім ду́мскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дум-ду́м

‘від кулі’

прыметнік, нескланяльны

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

Ду́навік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́навік
Р. Ду́навіка
Д. Ду́навіку
В. Ду́навік
Т. Ду́навікам
М. Ду́навіку

Дуна́ева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дуна́ева
Р. Дуна́ева
Д. Дуна́еву
В. Дуна́ева
Т. Дуна́евам
М. Дуна́еве

Дунаё́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дунаё́к
Р. Дунайка́
Д. Дунайку́
В. Дунаё́к
Т. Дунайко́м
М. Дунайку́

Дунаі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дунаі́
Р. Дунаё́ў
Д. Дуная́м
В. Дунаі́
Т. Дуная́мі
М. Дуная́х

Ду́най

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ду́най
Р. Ду́ная
Д. Ду́наю
В. Ду́най
Т. Ду́наем
М. Ду́наі