Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ду́маць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ду́маю ду́маем
2-я ас. ду́маеш ду́маеце
3-я ас. ду́мае ду́маюць
Прошлы час
м. ду́маў ду́малі
ж. ду́мала
н. ду́мала
Загадны лад
2-я ас. ду́май ду́майце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ду́маючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́мачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ду́мачка ду́мачкі
Р. ду́мачкі ду́мачак
Д. ду́мачцы ду́мачкам
В. ду́мачку ду́мачкі
Т. ду́мачкай
ду́мачкаю
ду́мачкамі
М. ду́мачцы ду́мачках

Крыніцы: piskunou2012.

ду́мец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́мец ду́мцы
Р. ду́мца ду́мцаў
Д. ду́мцу ду́мцам
В. ду́мца ду́мцаў
Т. ду́мцам ду́мцамі
М. ду́мцу ду́мцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Ду́мічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ду́мічы
Р. Ду́міч
Ду́мічаў
Д. Ду́мічам
В. Ду́мічы
Т. Ду́мічамі
М. Ду́мічах

ду́мка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ду́мка ду́мкі
Р. ду́мкі ду́мак
Д. ду́мцы ду́мкам
В. ду́мку ду́мкі
Т. ду́мкай
ду́мкаю
ду́мкамі
М. ду́мцы ду́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ду́мна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ду́мна - -

Крыніцы: piskunou2012.

ду́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ду́мнасць
Р. ду́мнасці
Д. ду́мнасці
В. ду́мнасць
Т. ду́мнасцю
М. ду́мнасці

Крыніцы: piskunou2012.

ду́мнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́мнік ду́мнікі
Р. ду́мніка ду́мнікаў
Д. ду́мніку ду́мнікам
В. ду́мніка ду́мнікаў
Т. ду́мнікам ду́мнікамі
М. ду́мніку ду́мніках

Крыніцы: piskunou2012.

ду́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ду́мны ду́мная ду́мнае ду́мныя
Р. ду́мнага ду́мнай
ду́мнае
ду́мнага ду́мных
Д. ду́мнаму ду́мнай ду́мнаму ду́мным
В. ду́мны (неадуш.)
ду́мнага (адуш.)
ду́мную ду́мнае ду́мныя (неадуш.)
ду́мных (адуш.)
Т. ду́мным ду́мнай
ду́мнаю
ду́мным ду́мнымі
М. ду́мным ду́мнай ду́мным ду́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

ду́мпер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ду́мпер ду́мперы
Р. ду́мпера ду́мпераў
Д. ду́мперу ду́мперам
В. ду́мпер ду́мперы
Т. ду́мперам ду́мперамі
М. ду́мперы ду́мперах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.