Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Дуна́й

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

дунайко́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дунайко́ўскі	дунайко́ўская	дунайко́ўскае	дунайко́ўскія
Р.	дунайко́ўскага	дунайко́ўскай дунайко́ўскае	дунайко́ўскага	дунайко́ўскіх
Д.	дунайко́ўскаму	дунайко́ўскай	дунайко́ўскаму	дунайко́ўскім
В.	дунайко́ўскі (неадуш.) дунайко́ўскага (адуш.)	дунайко́ўскую	дунайко́ўскае	дунайко́ўскія (неадуш.) дунайко́ўскіх (адуш.)
Т.	дунайко́ўскім	дунайко́ўскай дунайко́ўскаю	дунайко́ўскім	дунайко́ўскімі
М.	дунайко́ўскім	дунайко́ўскай	дунайко́ўскім	дунайко́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дуна́йскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дуна́йскі	дуна́йская	дуна́йскае	дуна́йскія
Р.	дуна́йскага	дуна́йскай дуна́йскае	дуна́йскага	дуна́йскіх
Д.	дуна́йскаму	дуна́йскай	дуна́йскаму	дуна́йскім
В.	дуна́йскі (неадуш.) дуна́йскага (адуш.)	дуна́йскую	дуна́йскае	дуна́йскія (неадуш.) дуна́йскіх (адуш.)
Т.	дуна́йскім	дуна́йскай дуна́йскаю	дуна́йскім	дуна́йскімі
М.	дуна́йскім	дуна́йскай	дуна́йскім	дуна́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дуна́йчыцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

дунга́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дунга́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

дунга́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дунга́нскі	дунга́нская	дунга́нскае	дунга́нскія
Р.	дунга́нскага	дунга́нскай дунга́нскае	дунга́нскага	дунга́нскіх
Д.	дунга́нскаму	дунга́нскай	дунга́нскаму	дунга́нскім
В.	дунга́нскі (неадуш.) дунга́нскага (адуш.)	дунга́нскую	дунга́нскае	дунга́нскія (неадуш.) дунга́нскіх (адуш.)
Т.	дунга́нскім	дунга́нскай дунга́нскаю	дунга́нскім	дунга́нскімі
М.	дунга́нскім	дунга́нскай	дунга́нскім	дунга́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ду́ндаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

дундзе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Ду́ндзеры

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum