дука́цік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дука́цік | дука́цікі | |
| дука́ціка | дука́цікаў | |
| дука́ціку | дука́цікам | |
| дука́цік | дука́цікі | |
| дука́цікам | дука́цікамі | |
| дука́ціку | дука́ціках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніДуке́лі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дуке́лі | |
| Дуке́ль Дуке́ляў |
|
| Дуке́лям | |
| Дуке́лі | |
| Дуке́лямі | |
| Дуке́лях |
Дукі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дукі́ | |
| Дуко́ў | |
| Дука́м | |
| Дукі́ | |
| Дука́мі | |
| Дука́х |
Дуко́йні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дуко́йні | |
| Дуко́йняў | |
| Дуко́йням | |
| Дуко́йні | |
| Дуко́йнямі | |
| Дуко́йнях |
Дуко́ра
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дуко́ра | |
| Дуко́ры | |
| Дуко́ры | |
| Дуко́ру | |
| Дуко́рай Дуко́раю |
|
| Дуко́ры |
дуко́рскі
прыметнік, адносны
| дуко́рскі | дуко́рская | дуко́рскае | дуко́рскія | |
| дуко́рскага | дуко́рскай дуко́рскае |
дуко́рскага | дуко́рскіх | |
| дуко́рскаму | дуко́рскай | дуко́рскаму | дуко́рскім | |
| дуко́рскі дуко́рскага |
дуко́рскую | дуко́рскае | дуко́рскія | |
| дуко́рскім | дуко́рскай дуко́рскаю |
дуко́рскім | дуко́рскімі | |
| дуко́рскім | дуко́рскай | дуко́рскім | дуко́рскіх | |
Дуко́ршчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дуко́ршчына | |
| Дуко́ршчыны | |
| Дуко́ршчыне | |
| Дуко́ршчыну | |
| Дуко́ршчынай Дуко́ршчынаю |
|
| Дуко́ршчыне |
Ду́крава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Ду́крава | |
| Ду́крава | |
| Ду́краву | |
| Ду́крава | |
| Ду́кравам | |
| Ду́краве |
ду́крыць
‘дукрыць што-небудзь (ён усё дукрыць) і без прамога дапаўнення (дукрыць у справе)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ду́кру | ду́крым | |
| ду́крыш | ду́крыце | |
| ду́крыць | ду́краць | |
| Прошлы час | ||
| ду́крыў | ду́крылі | |
| ду́крыла | ||
| ду́крыла | ||
| Загадны лад | ||
| ду́кры | ду́крыце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ду́крачы | ||
Крыніцы:
ду́кт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ду́кт | |
| ду́кту | |
| ду́кту | |
| ду́кт | |
| ду́ктам | |
| ду́кце |
Крыніцы: