дужэ́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дужэ́йшы |
дужэ́йшая |
дужэ́йшае |
дужэ́йшыя |
| Р. |
дужэ́йшага |
дужэ́йшай дужэ́йшае |
дужэ́йшага |
дужэ́йшых |
| Д. |
дужэ́йшаму |
дужэ́йшай |
дужэ́йшаму |
дужэ́йшым |
| В. |
дужэ́йшы (неадуш.) дужэ́йшага (адуш.) |
дужэ́йшую |
дужэ́йшае |
дужэ́йшыя (неадуш.) дужэ́йшых (адуш.) |
| Т. |
дужэ́йшым |
дужэ́йшай дужэ́йшаю |
дужэ́йшым |
дужэ́йшымі |
| М. |
дужэ́йшым |
дужэ́йшай |
дужэ́йшым |
дужэ́йшых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дужэ́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дужэ́ю |
дужэ́ем |
| 2-я ас. |
дужэ́еш |
дужэ́еце |
| 3-я ас. |
дужэ́е |
дужэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дужэ́ў |
дужэ́лі |
| ж. |
дужэ́ла |
| н. |
дужэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дужэ́й |
дужэ́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дужэ́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ду́йка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ду́йка |
| Р. |
ду́йкі |
| Д. |
ду́йцы |
| В. |
ду́йку |
| Т. |
ду́йкай ду́йкаю |
| М. |
ду́йцы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
дукава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дукава́нне |
| Р. |
дукава́ння |
| Д. |
дукава́нню |
| В. |
дукава́нне |
| Т. |
дукава́ннем |
| М. |
дукава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
дукава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дуку́юся |
дуку́емся |
| 2-я ас. |
дуку́ешся |
дуку́ецеся |
| 3-я ас. |
дуку́ецца |
дуку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дукава́ўся |
дукава́ліся |
| ж. |
дукава́лася |
| н. |
дукава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дуку́йся |
дуку́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дуку́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дукава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дуку́ю |
дуку́ем |
| 2-я ас. |
дуку́еш |
дуку́еце |
| 3-я ас. |
дуку́е |
дуку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дукава́ў |
дукава́лі |
| ж. |
дукава́ла |
| н. |
дукава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дуку́й |
дуку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дуку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дука́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дука́т |
дука́ты |
| Р. |
дука́та |
дука́таў |
| Д. |
дука́ту |
дука́там |
| В. |
дука́т |
дука́ты |
| Т. |
дука́там |
дука́тамі |
| М. |
дука́це |
дука́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Ду́каўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ду́каўка |
| Р. |
Ду́каўкі |
| Д. |
Ду́каўцы |
| В. |
Ду́каўку |
| Т. |
Ду́каўкай Ду́каўкаю |
| М. |
Ду́каўцы |