Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дзе́дка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзе́дка дзе́дкі
Р. дзе́дкі дзе́дкаў
Д. дзе́дку дзе́дкам
В. дзе́дку дзе́дкаў
Т. дзе́дкам дзе́дкамі
М. дзе́дку дзе́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Дзе́днае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Дзе́днае
Р. Дзе́днага
Д. Дзе́днаму
В. Дзе́днае
Т. Дзе́дным
М. Дзе́дным

дзе́дніна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дзе́дніна
Р. дзе́дніны
Д. дзе́дніне
В. дзе́дніну
Т. дзе́днінай
дзе́днінаю
М. дзе́дніне

Крыніцы: piskunou2012.

Дзе́дня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дзе́дня
Р. Дзе́дні
Д. Дзе́дні
В. Дзе́дню
Т. Дзе́дняй
Дзе́дняю
М. Дзе́дні

Дзедукі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзедукі́
Р. Дзедуко́ў
Д. Дзедука́м
В. Дзедукі́
Т. Дзедука́мі
М. Дзедука́х

Дзедуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзедуны́
Р. Дзедуно́ў
Д. Дзедуна́м
В. Дзедуны́
Т. Дзедуна́мі
М. Дзедуна́х

дзеепрыме́тнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзеепрыме́тнік дзеепрыме́тнікі
Р. дзеепрыме́тніка дзеепрыме́тнікаў
Д. дзеепрыме́тніку дзеепрыме́тнікам
В. дзеепрыме́тнік дзеепрыме́тнікі
Т. дзеепрыме́тнікам дзеепрыме́тнікамі
М. дзеепрыме́тніку дзеепрыме́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзеепрыме́тнікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзеепрыме́тнікавы дзеепрыме́тнікавая дзеепрыме́тнікавае дзеепрыме́тнікавыя
Р. дзеепрыме́тнікавага дзеепрыме́тнікавай
дзеепрыме́тнікавае
дзеепрыме́тнікавага дзеепрыме́тнікавых
Д. дзеепрыме́тнікаваму дзеепрыме́тнікавай дзеепрыме́тнікаваму дзеепрыме́тнікавым
В. дзеепрыме́тнікавы (неадуш.) дзеепрыме́тнікавую дзеепрыме́тнікавае дзеепрыме́тнікавыя (неадуш.)
Т. дзеепрыме́тнікавым дзеепрыме́тнікавай
дзеепрыме́тнікаваю
дзеепрыме́тнікавым дзеепрыме́тнікавымі
М. дзеепрыме́тнікавым дзеепрыме́тнікавай дзеепрыме́тнікавым дзеепрыме́тнікавых

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

дзеепрыме́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзеепрыме́тны дзеепрыме́тная дзеепрыме́тнае дзеепрыме́тныя
Р. дзеепрыме́тнага дзеепрыме́тнай
дзеепрыме́тнае
дзеепрыме́тнага дзеепрыме́тных
Д. дзеепрыме́тнаму дзеепрыме́тнай дзеепрыме́тнаму дзеепрыме́тным
В. дзеепрыме́тны (неадуш.)
дзеепрыме́тнага (адуш.)
дзеепрыме́тную дзеепрыме́тнае дзеепрыме́тныя (неадуш.)
дзеепрыме́тных (адуш.)
Т. дзеепрыме́тным дзеепрыме́тнай
дзеепрыме́тнаю
дзеепрыме́тным дзеепрыме́тнымі
М. дзеепрыме́тным дзеепрыме́тнай дзеепрыме́тным дзеепрыме́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дзеепрысло́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзеепрысло́ўе дзеепрысло́ўі
Р. дзеепрысло́ўя дзеепрысло́ўяў
Д. дзеепрысло́ўю дзеепрысло́ўям
В. дзеепрысло́ўе дзеепрысло́ўі
Т. дзеепрысло́ўем дзеепрысло́ўямі
М. дзеепрысло́ўі дзеепрысло́ўях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.