дзе́дка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| дзе́дка | дзе́дкі | |
| дзе́дкі | дзе́дкаў | |
| дзе́дку | дзе́дкам | |
| дзе́дку | дзе́дкаў | |
| дзе́дкам | дзе́дкамі | |
| дзе́дку | дзе́дках |
Крыніцы:
дзе́дка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| дзе́дка | дзе́дкі | |
| дзе́дкі | дзе́дкаў | |
| дзе́дку | дзе́дкам | |
| дзе́дку | дзе́дкаў | |
| дзе́дкам | дзе́дкамі | |
| дзе́дку | дзе́дках |
Крыніцы:
Дзе́днае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| Дзе́днае | |
| Дзе́днага | |
| Дзе́днаму | |
| Дзе́днае | |
| Дзе́дным | |
| Дзе́дным |
дзе́дніна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| дзе́дніна | |
| дзе́дніны | |
| дзе́дніне | |
| дзе́дніну | |
| дзе́днінай дзе́днінаю |
|
| дзе́дніне |
Крыніцы:
Дзе́дня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Дзе́дня | |
| Дзе́дні | |
| Дзе́дні | |
| Дзе́дню | |
| Дзе́дняй Дзе́дняю |
|
| Дзе́дні |
Дзедукі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дзедукі́ | |
| Дзедуко́ў | |
| Дзедука́м | |
| Дзедукі́ | |
| Дзедука́мі | |
| Дзедука́х |
Дзедуны́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Дзедуны́ | |
| Дзедуно́ў | |
| Дзедуна́м | |
| Дзедуны́ | |
| Дзедуна́мі | |
| Дзедуна́х |
дзеепрыме́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| дзеепрыме́тнік | дзеепрыме́тнікі | |
| дзеепрыме́тніка | дзеепрыме́тнікаў | |
| дзеепрыме́тніку | дзеепрыме́тнікам | |
| дзеепрыме́тнік | дзеепрыме́тнікі | |
| дзеепрыме́тнікам | дзеепрыме́тнікамі | |
| дзеепрыме́тніку | дзеепрыме́тніках |
Крыніцы:
дзеепрыме́тнікавы
прыметнік, адносны
| дзеепрыме́тнікавы | дзеепрыме́тнікавая | дзеепрыме́тнікавае | дзеепрыме́тнікавыя | |
| дзеепрыме́тнікавага | дзеепрыме́тнікавай дзеепрыме́тнікавае |
дзеепрыме́тнікавага | дзеепрыме́тнікавых | |
| дзеепрыме́тнікаваму | дзеепрыме́тнікавай | дзеепрыме́тнікаваму | дзеепрыме́тнікавым | |
| дзеепрыме́тнікавы ( |
дзеепрыме́тнікавую | дзеепрыме́тнікавае | дзеепрыме́тнікавыя ( |
|
| дзеепрыме́тнікавым | дзеепрыме́тнікавай дзеепрыме́тнікаваю |
дзеепрыме́тнікавым | дзеепрыме́тнікавымі | |
| дзеепрыме́тнікавым | дзеепрыме́тнікавай | дзеепрыме́тнікавым | дзеепрыме́тнікавых | |
Крыніцы:
дзеепрыме́тны
прыметнік, адносны
| дзеепрыме́тны | дзеепрыме́тная | дзеепрыме́тнае | дзеепрыме́тныя | |
| дзеепрыме́тнага | дзеепрыме́тнай дзеепрыме́тнае |
дзеепрыме́тнага | дзеепрыме́тных | |
| дзеепрыме́тнаму | дзеепрыме́тнай | дзеепрыме́тнаму | дзеепрыме́тным | |
| дзеепрыме́тны ( дзеепрыме́тнага ( |
дзеепрыме́тную | дзеепрыме́тнае | дзеепрыме́тныя ( дзеепрыме́тных ( |
|
| дзеепрыме́тным | дзеепрыме́тнай дзеепрыме́тнаю |
дзеепрыме́тным | дзеепрыме́тнымі | |
| дзеепрыме́тным | дзеепрыме́тнай | дзеепрыме́тным | дзеепрыме́тных | |
Крыніцы:
дзеепрысло́ўе
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| дзеепрысло́ўе | дзеепрысло́ўі | |
| дзеепрысло́ўя | дзеепрысло́ўяў | |
| дзеепрысло́ўю | дзеепрысло́ўям | |
| дзеепрысло́ўе | дзеепрысло́ўі | |
| дзеепрысло́ўем | дзеепрысло́ўямі | |
| дзеепрысло́ўі | дзеепрысло́ўях |
Крыніцы: