дзевяцісо́ты
лічэбнік, парадкавы
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзевяцісо́ты |
дзевяцісо́тая |
дзевяцісо́тае |
дзевяцісо́тыя |
| Р. |
дзевяцісо́тага |
дзевяцісо́тай дзевяцісо́тае |
дзевяцісо́тага |
дзевяцісо́тых |
| Д. |
дзевяцісо́таму |
дзевяцісо́тай |
дзевяцісо́таму |
дзевяцісо́тым |
| В. |
дзевяцісо́тага (адуш.) дзевяцісо́ты (неадуш.) |
дзевяцісо́тую |
дзевяцісо́тае |
дзевяцісо́тых (адуш.) дзевяцісо́тыя (неадуш.) |
| Т. |
дзевяцісо́тым |
дзевяцісо́тай дзевяцісо́таю |
дзевяцісо́тым |
дзевяцісо́тымі |
| М. |
дзевяцісо́тым |
дзевяцісо́тай |
дзевяцісо́тым |
дзевяцісо́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзевяціто́мнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзевяціто́мнік |
дзевяціто́мнікі |
| Р. |
дзевяціто́мніка |
дзевяціто́мнікаў |
| Д. |
дзевяціто́мніку |
дзевяціто́мнікам |
| В. |
дзевяціто́мнік |
дзевяціто́мнікі |
| Т. |
дзевяціто́мнікам |
дзевяціто́мнікамі |
| М. |
дзевяціто́мніку |
дзевяціто́мніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзе́вяць
лічэбнік, колькасны
|
мн. |
| - |
| Н. |
дзе́вяць |
| Р. |
дзевяці́ |
| Д. |
дзевяці́ |
| В. |
дзе́вяць |
| Т. |
дзевяццю́ |
| М. |
дзевяці́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзевяцьсо́т
лічэбнік, колькасны
|
мн. |
| - |
| Н. |
дзевяцьсо́т |
| Р. |
дзевяцісо́т |
| Д. |
дзевяціста́м |
| В. |
дзевяцьсо́т |
| Т. |
дзевяціста́мі |
| М. |
дзевяціста́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзевяцярны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзевяцярны́ |
дзевяцярна́я |
дзевяцярно́е |
дзевяцярны́я |
| Р. |
дзевяцярно́га |
дзевяцярно́й дзевяцярно́е |
дзевяцярно́га |
дзевяцярны́х |
| Д. |
дзевяцярно́му |
дзевяцярно́й |
дзевяцярно́му |
дзевяцярны́м |
| В. |
дзевяцярны́ (неадуш.) дзевяцярно́га (адуш.) |
дзевяцярну́ю |
дзевяцярно́е |
дзевяцярны́я (неадуш.) дзевяцярны́х (адуш.) |
| Т. |
дзевяцярны́м |
дзевяцярно́й дзевяцярно́ю |
дзевяцярны́м |
дзевяцярны́мі |
| М. |
дзевяцярны́м |
дзевяцярно́й |
дзевяцярны́м |
дзевяцярны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дзегцява́ць
‘мазаць што-небудзь дзёгцем’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзягцю́ю |
дзягцю́ем |
| 2-я ас. |
дзягцю́еш |
дзягцю́еце |
| 3-я ас. |
дзягцю́е |
дзягцю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дзегцява́ў |
дзегцява́лі |
| ж. |
дзегцява́ла |
| н. |
дзегцява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзягцю́й |
дзягцю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзягцю́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Дзегцяно́е
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Дзегцяно́е |
| Р. |
Дзегцяно́га |
| Д. |
Дзегцяно́му |
| В. |
Дзегцяно́е |
| Т. |
Дзегцяны́м |
| М. |
Дзегцяны́м |
Дзегцяро́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Дзегцяро́ва |
| Р. |
Дзегцяро́ва |
| Д. |
Дзегцяро́ву |
| В. |
Дзегцяро́ва |
| Т. |
Дзегцяро́вам |
| М. |
Дзегцяро́ве |