Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Дзегцяро́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дзегцяро́ўка
Р. Дзегцяро́ўкі
Д. Дзегцяро́ўцы
В. Дзегцяро́ўку
Т. Дзегцяро́ўкай
Дзегцяро́ўкаю
М. Дзегцяро́ўцы

Дзегцяры́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзегцяры́
Р. Дзегцяро́ў
Д. Дзегцяра́м
В. Дзегцяры́
Т. Дзегцяра́мі
М. Дзегцяра́х

дзе́д

‘бацькаў або матчын бацька; стары чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзе́д дзяды́
Р. дзе́да дзядо́ў
Д. дзе́ду дзяда́м
В. дзе́да дзядо́ў
Т. дзе́дам дзяда́мі
М. дзе́дзе дзяда́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

дзе́д

‘прыстасаванне, у якое ўтыкалася лучына’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзе́д дзяды́
Р. дзе́да дзядо́ў
Д. дзе́ду дзяда́м
В. дзе́д дзяды́
Т. дзе́дам дзяда́мі
М. дзе́дзе дзяда́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Дзе́дава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзе́дава
Р. Дзе́дава
Д. Дзе́даву
В. Дзе́дава
Т. Дзе́давам
М. Дзе́даве

дзе́даваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзе́дую дзе́дуем
2-я ас. дзе́дуеш дзе́дуеце
3-я ас. дзе́дуе дзе́дуюць
Прошлы час
м. дзе́даваў дзе́давалі
ж. дзе́давала
н. дзе́давала
Загадны лад
2-я ас. дзе́дуй дзе́дуйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзе́дуючы

Крыніцы: piskunou2012.

дзедава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дзяду́ю дзяду́ем
2-я ас. дзяду́еш дзяду́еце
3-я ас. дзяду́е дзяду́юць
Прошлы час
м. дзедава́ў дзедава́лі
ж. дзедава́ла
н. дзедава́ла
Загадны лад
2-я ас. дзяду́й дзяду́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дзяду́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

дзедаві́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзедаві́чка дзедаві́чкі
Р. дзедаві́чкі дзедаві́чак
Д. дзедаві́чцы дзедаві́чкам
В. дзедаві́чку дзедаві́чак
Т. дзедаві́чкай
дзедаві́чкаю
дзедаві́чкамі
М. дзедаві́чцы дзедаві́чках

Крыніцы: piskunou2012.

Дзе́давічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дзе́давічы
Р. Дзе́давіч
Дзе́давічаў
Д. Дзе́давічам
В. Дзе́давічы
Т. Дзе́давічамі
М. Дзе́давічах

дзе́даў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзе́даў дзе́дава дзе́дава дзе́давы
Р. дзе́давага дзе́давай
дзе́давае
дзе́давага дзе́давых
Д. дзе́даваму дзе́давай дзе́даваму дзе́давым
В. дзе́даў (неадуш.)
дзе́давага (адуш.)
дзе́даву дзе́дава дзе́давы (неадуш.)
дзе́давых (адуш.)
Т. дзе́давым дзе́давай
дзе́даваю
дзе́давым дзе́давымі
М. дзе́давым дзе́давай дзе́давым дзе́давых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.