Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дваякады́хальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дваякады́хальны дваякады́хальная дваякады́хальнае дваякады́хальныя
Р. дваякады́хальнага дваякады́хальнай
дваякады́хальнае
дваякады́хальнага дваякады́хальных
Д. дваякады́хальнаму дваякады́хальнай дваякады́хальнаму дваякады́хальным
В. дваякады́хальны (неадуш.)
дваякады́хальнага (адуш.)
дваякады́хальную дваякады́хальнае дваякады́хальныя (неадуш.)
дваякады́хальных (адуш.)
Т. дваякады́хальным дваякады́хальнай
дваякады́хальнаю
дваякады́хальным дваякады́хальнымі
М. дваякады́хальным дваякады́хальнай дваякады́хальным дваякады́хальных

Крыніцы: piskunou2012.

дваякады́хаючыя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. дваякады́хаючыя
Р. дваякады́хаючых
Д. дваякады́хаючым
В. дваякады́хаючых
Т. дваякады́хаючымі
М. дваякады́хаючых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дваякаўвагну́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дваякаўвагну́ты дваякаўвагну́тая дваякаўвагну́тае дваякаўвагну́тыя
Р. дваякаўвагну́тага дваякаўвагну́тай
дваякаўвагну́тае
дваякаўвагну́тага дваякаўвагну́тых
Д. дваякаўвагну́таму дваякаўвагну́тай дваякаўвагну́таму дваякаўвагну́тым
В. дваякаўвагну́ты (неадуш.)
дваякаўвагну́тага (адуш.)
дваякаўвагну́тую дваякаўвагну́тае дваякаўвагну́тыя (неадуш.)
дваякаўвагну́тых (адуш.)
Т. дваякаўвагну́тым дваякаўвагну́тай
дваякаўвагну́таю
дваякаўвагну́тым дваякаўвагну́тымі
М. дваякаўвагну́тым дваякаўвагну́тай дваякаўвагну́тым дваякаўвагну́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

двая́кі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. двая́кі двая́кая двая́кае двая́кія
Р. двая́кага двая́кай
двая́кае
двая́кага двая́кіх
Д. двая́каму двая́кай двая́каму двая́кім
В. двая́кі (неадуш.)
двая́кага (адуш.)
двая́кую двая́кае двая́кія (неадуш.)
двая́кіх (адуш.)
Т. двая́кім двая́кай
двая́каю
двая́кім двая́кімі
М. двая́кім двая́кай двая́кім двая́кіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дваяму́жжа

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дваяму́жжа
Р. дваяму́жжа
Д. дваяму́жжу
В. дваяму́жжа
Т. дваяму́жжам
М. дваяму́жжы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дваяму́жніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дваяму́жніца дваяму́жніцы
Р. дваяму́жніцы дваяму́жніц
Д. дваяму́жніцы дваяму́жніцам
В. дваяму́жніцу дваяму́жніц
Т. дваяму́жніцай
дваяму́жніцаю
дваяму́жніцамі
М. дваяму́жніцы дваяму́жніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

двая́чыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. двая́чуся двая́чымся
2-я ас. двая́чышся двая́чыцеся
3-я ас. двая́чыцца двая́чацца
Прошлы час
м. двая́чыўся двая́чыліся
ж. двая́чылася
н. двая́чылася
Дзеепрыслоўе
цяп. час двая́чачыся

Крыніцы: piskunou2012.

двая́чыць

‘павялічваць што-небудзь удвая; сумнявацца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. двая́чу двая́чым
2-я ас. двая́чыш двая́чыце
3-я ас. двая́чыць двая́чаць
Прошлы час
м. двая́чыў двая́чылі
ж. двая́чыла
н. двая́чыла
Загадны лад
2-я ас. двая́ч двая́чце
Дзеепрыслоўе
цяп. час двая́чачы

Крыніцы: piskunou2012.

дваяшлю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дваяшлю́бнасць
Р. дваяшлю́бнасці
Д. дваяшлю́бнасці
В. дваяшлю́бнасць
Т. дваяшлю́бнасцю
М. дваяшлю́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дваяшлю́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дваяшлю́бны дваяшлю́бная дваяшлю́бнае дваяшлю́бныя
Р. дваяшлю́бнага дваяшлю́бнай
дваяшлю́бнае
дваяшлю́бнага дваяшлю́бных
Д. дваяшлю́бнаму дваяшлю́бнай дваяшлю́бнаму дваяшлю́бным
В. дваяшлю́бны (неадуш.)
дваяшлю́бнага (адуш.)
дваяшлю́бную дваяшлю́бнае дваяшлю́бныя (неадуш.)
дваяшлю́бных (адуш.)
Т. дваяшлю́бным дваяшлю́бнай
дваяшлю́бнаю
дваяшлю́бным дваяшлю́бнымі
М. дваяшлю́бным дваяшлю́бнай дваяшлю́бным дваяшлю́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.