Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдзйклмнопрстўхцчшя

першаво́бразны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. першаво́бразны першаво́бразная першаво́бразнае першаво́бразныя
Р. першаво́бразнага першаво́бразнай
першаво́бразнае		 першаво́бразнага першаво́бразных
Д. першаво́бразнаму першаво́бразнай першаво́бразнаму першаво́бразным
В. першаво́бразны
першаво́бразнага		 першаво́бразную першаво́бразнае першаво́бразныя
Т. першаво́бразным першаво́бразнай
першаво́бразнаю		 першаво́бразным першаво́бразнымі
М. першаво́бразным першаво́бразнай першаво́бразным першаво́бразных

Крыніцы: krapivabr2012, tsblm1996.

першавыда́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. першавыда́нне першавыда́нні
Р. першавыда́ння першавыда́нняў
Д. першавыда́нню першавыда́нням
В. першавыда́нне першавыда́нні
Т. першавыда́ннем першавыда́ннямі
М. першавыда́нні першавыда́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

першавыто́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. першавыто́к першавыто́кі
Р. першавыто́ку першавыто́каў
Д. першавыто́ку першавыто́кам
В. першавыто́к першавыто́кі
Т. першавыто́кам першавыто́камі
М. першавыто́ку першавыто́ках

Крыніцы: piskunou2012.

першагатунко́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
першагатунко́ва - -

першагатунко́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. першагатунко́васць
Р. першагатунко́васці
Д. першагатунко́васці
В. першагатунко́васць
Т. першагатунко́васцю
М. першагатунко́васці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

першагатунко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. першагатунко́вы першагатунко́вая першагатунко́вае першагатунко́выя
Р. першагатунко́вага першагатунко́вай
першагатунко́вае		 першагатунко́вага першагатунко́вых
Д. першагатунко́ваму першагатунко́вай першагатунко́ваму першагатунко́вым
В. першагатунко́вы (неадуш.)
першагатунко́вага (адуш.)		 першагатунко́вую першагатунко́вае першагатунко́выя (неадуш.)
першагатунко́вых (адуш.)
Т. першагатунко́вым першагатунко́вай
першагатунко́ваю		 першагатунко́вым першагатунко́вымі
М. першагатунко́вым першагатунко́вай першагатунко́вым першагатунко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

першаго́дак

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. першаго́дак першаго́дкі
Р. першаго́дка першаго́дкаў
Д. першаго́дку першаго́дкам
В. першаго́дка першаго́дкаў
Т. першаго́дкам першаго́дкамі
М. першаго́дку першаго́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

першаго́дак

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. першаго́дак першаго́дкі
Р. першаго́дка першаго́дкаў
Д. першаго́дку першаго́дкам
В. першаго́дка першаго́дкаў
Т. першаго́дкам першаго́дкамі
М. першаго́дку першаго́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

першаго́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. першаго́днік першаго́днікі
Р. першаго́дніка першаго́днікаў
Д. першаго́дніку першаго́днікам
В. першаго́дніка першаго́днікаў
Т. першаго́днікам першаго́днікамі
М. першаго́дніку першаго́дніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

першаго́дніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. першаго́дніца першаго́дніцы
Р. першаго́дніцы першаго́дніц
Д. першаго́дніцы першаго́дніцам
В. першаго́дніцу першаго́дніц
Т. першаго́дніцай
першаго́дніцаю		 першаго́дніцамі
М. першаго́дніцы першаго́дніцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.