змутне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
змутне́е |
змутне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
змутне́ў |
змутне́лі |
| ж. |
змутне́ла |
| н. |
змутне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змутне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
змуці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зму́ціцца |
зму́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
змуці́ўся |
змуці́ліся |
| ж. |
змуці́лася |
| н. |
змуці́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
змуці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змучу́ |
зму́цім |
| 2-я ас. |
зму́ціш |
зму́ціце |
| 3-я ас. |
зму́ціць |
зму́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
змуці́ў |
змуці́лі |
| ж. |
змуці́ла |
| н. |
змуці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змуці́ |
змуці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змуці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зму́чана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зму́чана |
зму́чаней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
зму́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зму́чанасць |
| Р. |
зму́чанасці |
| Д. |
зму́чанасці |
| В. |
зму́чанасць |
| Т. |
зму́чанасцю |
| М. |
зму́чанасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
зму́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зму́чаны |
зму́чаная |
зму́чанае |
зму́чаныя |
| Р. |
зму́чанага |
зму́чанай зму́чанае |
зму́чанага |
зму́чаных |
| Д. |
зму́чанаму |
зму́чанай |
зму́чанаму |
зму́чаным |
| В. |
зму́чаны (неадуш.) зму́чанага (адуш.) |
зму́чаную |
зму́чанае |
зму́чаныя (неадуш.) зму́чаных (адуш.) |
| Т. |
зму́чаным |
зму́чанай зму́чанаю |
зму́чаным |
зму́чанымі |
| М. |
зму́чаным |
зму́чанай |
зму́чаным |
зму́чаных |
Кароткая форма: зму́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зму́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зму́чванне |
| Р. |
зму́чвання |
| Д. |
зму́чванню |
| В. |
зму́чванне |
| Т. |
зму́чваннем |
| М. |
зму́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зму́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зму́чваюся |
зму́чваемся |
| 2-я ас. |
зму́чваешся |
зму́чваецеся |
| 3-я ас. |
зму́чваецца |
зму́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зму́чваўся |
зму́чваліся |
| ж. |
зму́чвалася |
| н. |
зму́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зму́чвайся |
зму́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зму́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.