апіё́ід
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
апіё́ід |
апіё́іды |
| Р. |
апіё́іда |
апіё́ідаў |
| Д. |
апіё́іду |
апіё́ідам |
| В. |
апіё́ід |
апіё́іды |
| Т. |
апіё́ідам |
апіё́ідамі |
| М. |
апіё́ідзе |
апіё́ідах |
Крыніцы:
piskunou2012.
апікатамі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апікатамі́я |
| Р. |
апікатамі́і |
| Д. |
апікатамі́і |
| В. |
апікатамі́ю |
| Т. |
апікатамі́яй апікатамі́яю |
| М. |
апікатамі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
апілава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апілава́ны |
апілава́ная |
апілава́нае |
апілава́ныя |
| Р. |
апілава́нага |
апілава́най апілава́нае |
апілава́нага |
апілава́ных |
| Д. |
апілава́наму |
апілава́най |
апілава́наму |
апілава́ным |
| В. |
апілава́ны (неадуш.) апілава́нага (адуш.) |
апілава́ную |
апілава́нае |
апілава́ныя (неадуш.) апілава́ных (адуш.) |
| Т. |
апілава́ным |
апілава́най апілава́наю |
апілава́ным |
апілава́нымі |
| М. |
апілава́ным |
апілава́най |
апілава́ным |
апілава́ных |
Кароткая форма: апілава́на.
Іншыя варыянты:
апіло́ваны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апілава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апілу́ю |
апілу́ем |
| 2-я ас. |
апілу́еш |
апілу́еце |
| 3-я ас. |
апілу́е |
апілу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апілава́ў |
апілава́лі |
| ж. |
апілава́ла |
| н. |
апілава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апілу́й |
апілу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апілава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апіла́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апіла́к |
| Р. |
апіла́ку |
| Д. |
апіла́ку |
| В. |
апіла́к |
| Т. |
апіла́кам |
| М. |
апіла́ку |
Крыніцы:
piskunou2012.