Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

даку́чка

‘надакучлівы, назойлівы чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даку́чка даку́чкі
Р. даку́чкі даку́чак
Д. даку́чцы даку́чкам
В. даку́чку даку́чак
Т. даку́чкай
даку́чкаю		 даку́чкамі
М. даку́чцы даку́чках

Крыніцы: piskunou2012.

даку́чка

‘турбота, клопат’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. даку́чка
Р. даку́чкі
Д. даку́чцы
В. даку́чку
Т. даку́чкай
даку́чкаю
М. даку́чцы

Крыніцы: piskunou2012.

даку́чліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
даку́чліва даку́члівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

даку́члівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. даку́члівасць
Р. даку́члівасці
Д. даку́члівасці
В. даку́члівасць
Т. даку́члівасцю
М. даку́члівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даку́члівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даку́члівы даку́члівая даку́члівае даку́члівыя
Р. даку́члівага даку́члівай
даку́члівае		 даку́члівага даку́члівых
Д. даку́чліваму даку́члівай даку́чліваму даку́члівым
В. даку́члівы (неадуш.)
даку́члівага (адуш.)		 даку́члівую даку́члівае даку́члівыя (неадуш.)
даку́члівых (адуш.)
Т. даку́члівым даку́члівай
даку́чліваю		 даку́члівым даку́члівымі
М. даку́члівым даку́члівай даку́члівым даку́члівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

даку́чна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
даку́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.

даку́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. даку́чнасць
Р. даку́чнасці
Д. даку́чнасці
В. даку́чнасць
Т. даку́чнасцю
М. даку́чнасці

Крыніцы: piskunou2012.

даку́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. даку́чнік даку́чнікі
Р. даку́чніка даку́чнікаў
Д. даку́чніку даку́чнікам
В. даку́чніка даку́чнікаў
Т. даку́чнікам даку́чнікамі
М. даку́чніку даку́чніках

Крыніцы: piskunou2012.

даку́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. даку́чніца даку́чніцы
Р. даку́чніцы даку́чніц
Д. даку́чніцы даку́чніцам
В. даку́чніцу даку́чніц
Т. даку́чніцай
даку́чніцаю		 даку́чніцамі
М. даку́чніцы даку́чніцах

Крыніцы: piskunou2012.

даку́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даку́чны даку́чная даку́чнае даку́чныя
Р. даку́чнага даку́чнай
даку́чнае		 даку́чнага даку́чных
Д. даку́чнаму даку́чнай даку́чнаму даку́чным
В. даку́чны (неадуш.)
даку́чнага (адуш.)		 даку́чную даку́чнае даку́чныя (неадуш.)
даку́чных (адуш.)
Т. даку́чным даку́чнай
даку́чнаю		 даку́чным даку́чнымі
М. даку́чным даку́чнай даку́чным даку́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.