Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

даку́рваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. даку́рваю даку́рваем
2-я ас. даку́рваеш даку́рваеце
3-я ас. даку́рвае даку́рваюць
Прошлы час
м. даку́рваў даку́рвалі
ж. даку́рвала
н. даку́рвала
Загадны лад
2-я ас. даку́рвай даку́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час даку́рваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Даку́рнішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Даку́рнішкі
Р. Даку́рнішак
Даку́рнішкаў
Д. Даку́рнішкам
В. Даку́рнішкі
Т. Даку́рнішкамі
М. Даку́рнішках

дакуры́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дакуру́ся даку́рымся
2-я ас. даку́рышся даку́рыцеся
3-я ас. даку́рыцца даку́рацца
Прошлы час
м. дакуры́ўся дакуры́ліся
ж. дакуры́лася
н. дакуры́лася
Загадны лад
2-я ас. дакуры́ся дакуры́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час дакуры́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дакуры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дакуру́ даку́рым
2-я ас. даку́рыш даку́рыце
3-я ас. даку́рыць даку́раць
Прошлы час
м. дакуры́ў дакуры́лі
ж. дакуры́ла
н. дакуры́ла
Загадны лад
2-я ас. дакуры́ дакуры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час дакуры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дакурэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. дакурэ́е дакурэ́юць
Прошлы час
м. дакурэ́ў дакурэ́лі
ж. дакурэ́ла
н. дакурэ́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

даку́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даку́ты даку́тая даку́тае даку́тыя
Р. даку́тага даку́тай
даку́тае		 даку́тага даку́тых
Д. даку́таму даку́тай даку́таму даку́тым
В. даку́ты (неадуш.)
даку́тага (адуш.)		 даку́тую даку́тае даку́тыя (неадуш.)
даку́тых (адуш.)
Т. даку́тым даку́тай
даку́таю		 даку́тым даку́тымі
М. даку́тым даку́тай даку́тым даку́тых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

даку́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. даку́ты даку́тая даку́тае даку́тыя
Р. даку́тага даку́тай
даку́тае		 даку́тага даку́тых
Д. даку́таму даку́тай даку́таму даку́тым
В. даку́ты (неадуш.)
даку́тага (адуш.)		 даку́тую даку́тае даку́тыя (неадуш.)
даку́тых (адуш.)
Т. даку́тым даку́тай
даку́таю		 даку́тым даку́тымі
М. даку́тым даку́тай даку́тым даку́тых

Кароткая форма: даку́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

даку́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дакую́ дакуё́м
2-я ас. дакуе́ш дакуяце́
3-я ас. дакуе́ дакую́ць
Прошлы час
м. даку́ў даку́лі
ж. даку́ла
н. даку́ла
Загадны лад
2-я ас. даку́й даку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час даку́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дакуча́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дакуча́нне
Р. дакуча́ння
Д. дакуча́нню
В. дакуча́нне
Т. дакуча́ннем
М. дакуча́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дакуча́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дакуча́ю дакуча́ем
2-я ас. дакуча́еш дакуча́еце
3-я ас. дакуча́е дакуча́юць
Прошлы час
м. дакуча́ў дакуча́лі
ж. дакуча́ла
н. дакуча́ла
Загадны лад
2-я ас. дакуча́й дакуча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дакуча́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.