Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

а́ўтарскія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012.

а́ўтарства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарулявы́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарулявы́	аўтарулява́я	аўтаруляво́е	аўтарулявы́я
Р.	аўтаруляво́га	аўтаруляво́й аўтаруляво́е	аўтаруляво́га	аўтарулявы́х
Д.	аўтаруляво́му	аўтаруляво́й	аўтаруляво́му	аўтарулявы́м
В.	аўтарулявы́ (неадуш.) аўтаруляво́га (адуш.)	аўтаруляву́ю	аўтаруляво́е	аўтарулявы́я (неадуш.) аўтарулявы́х (адуш.)
Т.	аўтарулявы́м	аўтаруляво́й аўтаруляво́ю	аўтарулявы́м	аўтарулявы́мі
М.	аўтарулявы́м	аўтаруляво́й	аўтарулявы́м	аўтарулявы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аўтарухаві́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аўтару́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарызава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарызава́ны	аўтарызава́ная	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя
Р.	аўтарызава́нага	аўтарызава́най аўтарызава́нае	аўтарызава́нага	аўтарызава́ных
Д.	аўтарызава́наму	аўтарызава́най	аўтарызава́наму	аўтарызава́ным
В.	аўтарызава́ны (неадуш.) аўтарызава́нага (адуш.)	аўтарызава́ную	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя (неадуш.) аўтарызава́ных (адуш.)
Т.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най аўтарызава́наю	аўтарызава́ным	аўтарызава́нымі
М.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най	аўтарызава́ным	аўтарызава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

аўтарызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарызава́ны	аўтарызава́ная	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя
Р.	аўтарызава́нага	аўтарызава́най аўтарызава́нае	аўтарызава́нага	аўтарызава́ных
Д.	аўтарызава́наму	аўтарызава́най	аўтарызава́наму	аўтарызава́ным
В.	аўтарызава́ны (неадуш.) аўтарызава́нага (адуш.)	аўтарызава́ную	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя (неадуш.) аўтарызава́ных (адуш.)
Т.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най аўтарызава́наю	аўтарызава́ным	аўтарызава́нымі
М.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най	аўтарызава́ным	аўтарызава́ных

Кароткая форма: аўтарызава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аўтарызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарызава́ны	аўтарызава́ная	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя
Р.	аўтарызава́нага	аўтарызава́най аўтарызава́нае	аўтарызава́нага	аўтарызава́ных
Д.	аўтарызава́наму	аўтарызава́най	аўтарызава́наму	аўтарызава́ным
В.	аўтарызава́ны (неадуш.) аўтарызава́нага (адуш.)	аўтарызава́ную	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя (неадуш.) аўтарызава́ных (адуш.)
Т.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най аўтарызава́наю	аўтарызава́ным	аўтарызава́нымі
М.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най	аўтарызава́ным	аўтарызава́ных

Кароткая форма: аўтарызава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аўтарызава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аўтарызава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum