Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

напу́клены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напу́клены напу́кленая напу́кленае напу́кленыя
Р. напу́кленага напу́кленай
напу́кленае
напу́кленага напу́кленых
Д. напу́кленаму напу́кленай напу́кленаму напу́кленым
В. напу́клены (неадуш.)
напу́кленага (адуш.)
напу́кленую напу́кленае напу́кленыя (неадуш.)
напу́кленых (адуш.)
Т. напу́кленым напу́кленай
напу́кленаю
напу́кленым напу́кленымі
М. напу́кленым напу́кленай напу́кленым напу́кленых

Крыніцы: piskunou2012.

напу́кліцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. напу́кліцца напу́кляцца
Прошлы час
м. напу́кліўся напу́кліліся
ж. напу́клілася
н. напу́клілася
Дзеепрыслоўе
прош. час напу́кліўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

напу́кліць

‘выпучыць што-небудзь (напукліць вочы)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напу́клю напу́клім
2-я ас. напу́кліш напу́кліце
3-я ас. напу́кліць напу́кляць
Прошлы час
м. напу́кліў напу́клілі
ж. напу́кліла
н. напу́кліла
Загадны лад
2-я ас. напу́клі напу́кліце
Дзеепрыслоўе
прош. час напу́кліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

напукча́ць

‘незадаволена прабурчаць сабе пад нос, невыразна прагаварыць; прабурчаць (у жываце)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напукчу́ напукчы́м
2-я ас. напукчы́ш напукчыце́
3-я ас. напукчы́ць напукча́ць
Прошлы час
м. напукча́ў напукча́лі
ж. напукча́ла
н. напукча́ла
Загадны лад
2-я ас. напукчы́ напукчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час напукча́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

напу́льгацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напу́льгаюся напу́льгаемся
2-я ас. напу́льгаешся напу́льгаецеся
3-я ас. напу́льгаецца напу́льгаюцца
Прошлы час
м. напу́льгаўся напу́льгаліся
ж. напу́льгалася
н. напу́льгалася
Загадны лад
2-я ас. напу́льгайся напу́льгайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час напу́льгаўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

напу́льгаць

‘напульгаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напу́льгаю напу́льгаем
2-я ас. напу́льгаеш напу́льгаеце
3-я ас. напу́льгае напу́льгаюць
Прошлы час
м. напу́льгаў напу́льгалі
ж. напу́льгала
н. напу́льгала
Загадны лад
2-я ас. напу́льгай напу́льгайце
Дзеепрыслоўе
прош. час напу́льгаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

напу́льснік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. напу́льснік напу́льснікі
Р. напу́льсніка напу́льснікаў
Д. напу́льсніку напу́льснікам
В. напу́льснік напу́льснікі
Т. напу́льснікам напу́льснікамі
М. напу́льсніку напу́льсніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

на́пуск

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. на́пуск
Р. на́пуску
Д. на́пуску
В. на́пуск
Т. на́пускам
М. на́пуску

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напуска́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. напуска́нне
Р. напуска́ння
Д. напуска́нню
В. напуска́нне
Т. напуска́ннем
М. напуска́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напуска́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. напуска́юся напуска́емся
2-я ас. напуска́ешся напуска́ецеся
3-я ас. напуска́ецца напуска́юцца
Прошлы час
м. напуска́ўся напуска́ліся
ж. напуска́лася
н. напуска́лася
Загадны лад
2-я ас. напуска́йся напуска́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час напуска́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.