павуча́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
павуча́льны |
павуча́льная |
павуча́льнае |
павуча́льныя |
| Р. |
павуча́льнага |
павуча́льнай
павуча́льнае |
павуча́льнага |
павуча́льных |
| Д. |
павуча́льнаму |
павуча́льнай |
павуча́льнаму |
павуча́льным |
| В. |
павуча́льны (неадуш.)
павуча́льнага (адуш.) |
павуча́льную |
павуча́льнае |
павуча́льныя (неадуш.)
павуча́льных (адуш.) |
| Т. |
павуча́льным |
павуча́льнай
павуча́льнаю |
павуча́льным |
павуча́льнымі |
| М. |
павуча́льным |
павуча́льнай |
павуча́льным |
павуча́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
павуча́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павуча́нка |
павуча́нкі |
| Р. |
павуча́нкі |
павуча́нак |
| Д. |
павуча́нцы |
павуча́нкам |
| В. |
павуча́нку |
павуча́нкі |
| Т. |
павуча́нкай
павуча́нкаю |
павуча́нкамі |
| М. |
павуча́нцы |
павуча́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.
павуча́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павуча́нне |
павуча́нні |
| Р. |
павуча́ння |
павуча́нняў |
| Д. |
павуча́нню |
павуча́нням |
| В. |
павуча́нне |
павуча́нні |
| Т. |
павуча́ннем |
павуча́ннямі |
| М. |
павуча́нні |
павуча́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
павуча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
павуча́ецца |
павуча́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павуча́ўся |
павуча́ліся |
| ж. |
павуча́лася |
| н. |
павуча́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
павуча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павуча́ю |
павуча́ем |
| 2-я ас. |
павуча́еш |
павуча́еце |
| 3-я ас. |
павуча́е |
павуча́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
павуча́ў |
павуча́лі |
| ж. |
павуча́ла |
| н. |
павуча́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
павуча́й |
павуча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
павуча́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
павучо́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павучо́к |
павучкі́ |
| Р. |
павучка́ |
павучко́ў |
| Д. |
павучку́ |
павучка́м |
| В. |
павучка́ |
павучко́ў |
| Т. |
павучко́м |
павучка́мі |
| М. |
павучку́ |
павучка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
павучы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
павучы́на |
| Р. |
павучы́ны |
| Д. |
павучы́не |
| В. |
павучы́ну |
| Т. |
павучы́най
павучы́наю |
| М. |
павучы́не |
Крыніцы:
piskunou2012.