павучы́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| павучы́на | |
| павучы́ны | |
| павучы́не | |
| павучы́ну | |
| павучы́най павучы́наю |
|
| павучы́не |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)