напрато́птваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрато́птваю |
напрато́птваем |
| 2-я ас. |
напрато́птваеш |
напрато́птваеце |
| 3-я ас. |
напрато́птвае |
напрато́птваюць |
| Прошлы час |
| м. |
напрато́птваў |
напрато́птвалі |
| ж. |
напрато́птвала |
| н. |
напрато́птвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напрато́птвай |
напрато́птвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напрато́птваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напратыка́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напратыка́ю |
напратыка́ем |
| 2-я ас. |
напратыка́еш |
напратыка́еце |
| 3-я ас. |
напратыка́е |
напратыка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напратыка́ў |
напратыка́лі |
| ж. |
напратыка́ла |
| н. |
напратыка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напратыка́й |
напратыка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напратыка́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напра́ўду
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| напра́ўду |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напра́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
напра́ўка |
| Р. |
напра́ўкі |
| Д. |
напра́ўцы |
| В. |
напра́ўку |
| Т. |
напра́ўкай напра́ўкаю |
| М. |
напра́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напра́ўлены |
напра́ўленая |
напра́ўленае |
напра́ўленыя |
| Р. |
напра́ўленага |
напра́ўленай напра́ўленае |
напра́ўленага |
напра́ўленых |
| Д. |
напра́ўленаму |
напра́ўленай |
напра́ўленаму |
напра́ўленым |
| В. |
напра́ўлены (неадуш.) напра́ўленага (адуш.) |
напра́ўленую |
напра́ўленае |
напра́ўленыя (неадуш.) напра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
напра́ўленым |
напра́ўленай напра́ўленаю |
напра́ўленым |
напра́ўленымі |
| М. |
напра́ўленым |
напра́ўленай |
напра́ўленым |
напра́ўленых |
Кароткая форма: напра́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напраўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
напраўля́ецца |
напраўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
напраўля́ўся |
напраўля́ліся |
| ж. |
напраўля́лася |
| н. |
напраўля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напраўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напраўля́ю |
напраўля́ем |
| 2-я ас. |
напраўля́еш |
напраўля́еце |
| 3-я ас. |
напраўля́е |
напраўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напраўля́ў |
напраўля́лі |
| ж. |
напраўля́ла |
| н. |
напраўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напраўля́й |
напраўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
напраўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напра́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напра́ўшчык |
напра́ўшчыкі |
| Р. |
напра́ўшчыка |
напра́ўшчыкаў |
| Д. |
напра́ўшчыку |
напра́ўшчыкам |
| В. |
напра́ўшчыка |
напра́ўшчыкаў |
| Т. |
напра́ўшчыкам |
напра́ўшчыкамі |
| М. |
напра́ўшчыку |
напра́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
напра́ўшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
напра́ўшчыца |
напра́ўшчыцы |
| Р. |
напра́ўшчыцы |
напра́ўшчыц |
| Д. |
напра́ўшчыцы |
напра́ўшчыцам |
| В. |
напра́ўшчыцу |
напра́ўшчыц |
| Т. |
напра́ўшчыцай напра́ўшчыцаю |
напра́ўшчыцамі |
| М. |
напра́ўшчыцы |
напра́ўшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.