напрапа́льваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрапа́льваю |
напрапа́льваем |
| 2-я ас. |
напрапа́льваеш |
напрапа́льваеце |
| 3-я ас. |
напрапа́львае |
напрапа́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
напрапа́льваў |
напрапа́львалі |
| ж. |
напрапа́львала |
| н. |
напрапа́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напрапа́львай |
напрапа́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напрапа́льваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напрапо́рваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрапо́рваю |
напрапо́рваем |
| 2-я ас. |
напрапо́рваеш |
напрапо́рваеце |
| 3-я ас. |
напрапо́рвае |
напрапо́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
напрапо́рваў |
напрапо́рвалі |
| ж. |
напрапо́рвала |
| н. |
напрапо́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напрапо́рвай |
напрапо́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напрапо́рваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напрапуска́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрапуска́ю |
напрапуска́ем |
| 2-я ас. |
напрапуска́еш |
напрапуска́еце |
| 3-я ас. |
напрапуска́е |
напрапуска́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напрапуска́ў |
напрапуска́лі |
| ж. |
напрапуска́ла |
| н. |
напрапуска́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напрапуска́й |
напрапуска́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напрапуска́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напрараза́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрараза́ю |
напрараза́ем |
| 2-я ас. |
напрараза́еш |
напрараза́еце |
| 3-я ас. |
напрараза́е |
напрараза́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напрараза́ў |
напрараза́лі |
| ж. |
напрараза́ла |
| н. |
напрараза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напрараза́й |
напрараза́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напрараза́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
напраракава́ць
‘прадказаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напрараку́ю |
напрараку́ем |
| 2-я ас. |
напрараку́еш |
напрараку́еце |
| 3-я ас. |
напрараку́е |
напрараку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
напраракава́ў |
напраракава́лі |
| ж. |
напраракава́ла |
| н. |
напраракава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напрараку́й |
напрараку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напраракава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напраро́каваць
‘прадказаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напраро́кую |
напраро́куем |
| 2-я ас. |
напраро́куеш |
напраро́куеце |
| 3-я ас. |
напраро́куе |
напраро́куюць |
| Прошлы час |
| м. |
напраро́каваў |
напраро́кавалі |
| ж. |
напраро́кавала |
| н. |
напраро́кавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напраро́куй |
напраро́куйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напраро́каваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
напраро́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напраро́чаны |
напраро́чаная |
напраро́чанае |
напраро́чаныя |
| Р. |
напраро́чанага |
напраро́чанай напраро́чанае |
напраро́чанага |
напраро́чаных |
| Д. |
напраро́чанаму |
напраро́чанай |
напраро́чанаму |
напраро́чаным |
| В. |
напраро́чаны (неадуш.) напраро́чанага (адуш.) |
напраро́чаную |
напраро́чанае |
напраро́чаныя (неадуш.) напраро́чаных (адуш.) |
| Т. |
напраро́чаным |
напраро́чанай напраро́чанаю |
напраро́чаным |
напраро́чанымі |
| М. |
напраро́чаным |
напраро́чанай |
напраро́чаным |
напраро́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
напраро́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
напраро́чаны |
напраро́чаная |
напраро́чанае |
напраро́чаныя |
| Р. |
напраро́чанага |
напраро́чанай напраро́чанае |
напраро́чанага |
напраро́чаных |
| Д. |
напраро́чанаму |
напраро́чанай |
напраро́чанаму |
напраро́чаным |
| В. |
напраро́чаны (неадуш.) напраро́чанага (адуш.) |
напраро́чаную |
напраро́чанае |
напраро́чаныя (неадуш.) напраро́чаных (адуш.) |
| Т. |
напраро́чаным |
напраро́чанай напраро́чанаю |
напраро́чаным |
напраро́чанымі |
| М. |
напраро́чаным |
напраро́чанай |
напраро́чаным |
напраро́чаных |
Кароткая форма: напраро́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
напраро́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
напраро́чу |
напраро́чым |
| 2-я ас. |
напраро́чыш |
напраро́чыце |
| 3-я ас. |
напраро́чыць |
напраро́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
напраро́чыў |
напраро́чылі |
| ж. |
напраро́чыла |
| н. |
напраро́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
напраро́ч |
напраро́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
напраро́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.