Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

урася́ніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. урася́нюся урася́німся
2-я ас. урася́нішся урася́ніцеся
3-я ас. урася́ніцца урася́няцца
Прошлы час
м. урася́ніўся урася́ніліся
ж. урася́нілася
н. урася́нілася
Загадны лад
2-я ас. урася́нься урася́ньцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час урася́ніўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

урася́ніць

‘абмачыць што-небудзь (напр., адзенне) расой’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. урася́ню урася́нім
2-я ас. урася́ніш урася́ніце
3-я ас. урася́ніць урася́няць
Прошлы час
м. урася́ніў урася́нілі
ж. урася́ніла
н. урася́ніла
Загадны лад
2-я ас. урася́нь урася́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час урася́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

урася́ньвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урася́ньваюся урася́ньваемся
2-я ас. урася́ньваешся урася́ньваецеся
3-я ас. урася́ньваецца урася́ньваюцца
Прошлы час
м. урася́ньваўся урася́ньваліся
ж. урася́ньвалася
н. урася́ньвалася
Загадны лад
2-я ас. урася́ньвайся урася́ньвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час урася́ньваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

урася́ньваць

‘абмочваць што-небудзь (напр., адзенне) расой’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урася́ньваю урася́ньваем
2-я ас. урася́ньваеш урася́ньваеце
3-я ас. урася́ньвае урася́ньваюць
Прошлы час
м. урася́ньваў урася́ньвалі
ж. урася́ньвала
н. урася́ньвала
Загадны лад
2-я ас. урася́ньвай урася́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час урася́ньваючы

Крыніцы: piskunou2012.

ура́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ура́т ура́ты
Р. ура́ту ура́таў
Д. ура́ту ура́там
В. ура́т ура́ты
Т. ура́там ура́тамі
М. ура́це ура́тах

Крыніцы: piskunou2012.

уратава́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уратава́льнік уратава́льнікі
Р. уратава́льніка уратава́льнікаў
Д. уратава́льніку уратава́льнікам
В. уратава́льніка уратава́льнікаў
Т. уратава́льнікам уратава́льнікамі
М. уратава́льніку уратава́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

уратава́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уратава́льніца уратава́льніцы
Р. уратава́льніцы уратава́льніц
Д. уратава́льніцы уратава́льніцам
В. уратава́льніцу уратава́льніц
Т. уратава́льніцай
уратава́льніцаю		 уратава́льніцамі
М. уратава́льніцы уратава́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

уратава́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уратава́льны уратава́льная уратава́льнае уратава́льныя
Р. уратава́льнага уратава́льнай
уратава́льнае		 уратава́льнага уратава́льных
Д. уратава́льнаму уратава́льнай уратава́льнаму уратава́льным
В. уратава́льны (неадуш.)
уратава́льнага (адуш.)		 уратава́льную уратава́льнае уратава́льныя (неадуш.)
уратава́льных (адуш.)
Т. уратава́льным уратава́льнай
уратава́льнаю		 уратава́льным уратава́льнымі
М. уратава́льным уратава́льнай уратава́льным уратава́льных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

уратава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уратава́льны уратава́льная уратава́льнае уратава́льныя
Р. уратава́льнага уратава́льнай
уратава́льнае		 уратава́льнага уратава́льных
Д. уратава́льнаму уратава́льнай уратава́льнаму уратава́льным
В. уратава́льны (неадуш.)
уратава́льнага (адуш.)		 уратава́льную уратава́льнае уратава́льныя (неадуш.)
уратава́льных (адуш.)
Т. уратава́льным уратава́льнай
уратава́льнаю		 уратава́льным уратава́льнымі
М. уратава́льным уратава́льнай уратава́льным уратава́льных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

уратава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уратава́нне
Р. уратава́ння
Д. уратава́нню
В. уратава́нне
Т. уратава́ннем
М. уратава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.