раско́шаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раско́шаны |
раско́шаная |
раско́шанае |
раско́шаныя |
| Р. |
раско́шанага |
раско́шанай раско́шанае |
раско́шанага |
раско́шаных |
| Д. |
раско́шанаму |
раско́шанай |
раско́шанаму |
раско́шаным |
| В. |
раско́шаны (неадуш.) раско́шанага (адуш.) |
раско́шаную |
раско́шанае |
раско́шаныя (неадуш.) раско́шаных (адуш.) |
| Т. |
раско́шаным |
раско́шанай раско́шанаю |
раско́шаным |
раско́шанымі |
| М. |
раско́шаным |
раско́шанай |
раско́шаным |
раско́шаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
раско́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раско́шаны |
раско́шаная |
раско́шанае |
раско́шаныя |
| Р. |
раско́шанага |
раско́шанай раско́шанае |
раско́шанага |
раско́шаных |
| Д. |
раско́шанаму |
раско́шанай |
раско́шанаму |
раско́шаным |
| В. |
раско́шаны (неадуш.) раско́шанага (адуш.) |
раско́шаную |
раско́шанае |
раско́шаныя (неадуш.) раско́шаных (адуш.) |
| Т. |
раско́шаным |
раско́шанай раско́шанаю |
раско́шаным |
раско́шанымі |
| М. |
раско́шаным |
раско́шанай |
раско́шаным |
раско́шаных |
Кароткая форма: раско́шана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012.
раско́шваць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
раско́шваю |
раско́шваем |
| 2-я ас. |
раско́шваеш |
раско́шваеце |
| 3-я ас. |
раско́швае |
раско́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
раско́шваў |
раско́швалі |
| ж. |
раско́швала |
| н. |
раско́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
раско́швай |
раско́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
раско́шваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
раско́шна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| раско́шна |
раско́шней раскашне́й |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
раско́шнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раско́шнасць |
| Р. |
раско́шнасці |
| Д. |
раско́шнасці |
| В. |
раско́шнасць |
| Т. |
раско́шнасцю |
| М. |
раско́шнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раско́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раско́шнік |
раско́шнікі |
| Р. |
раско́шніка |
раско́шнікаў |
| Д. |
раско́шніку |
раско́шнікам |
| В. |
раско́шніка |
раско́шнікаў |
| Т. |
раско́шнікам |
раско́шнікамі |
| М. |
раско́шніку |
раско́шніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
раско́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раско́шніца |
раско́шніцы |
| Р. |
раско́шніцы |
раско́шніц |
| Д. |
раско́шніцы |
раско́шніцам |
| В. |
раско́шніцу |
раско́шніц |
| Т. |
раско́шніцай раско́шніцаю |
раско́шніцамі |
| М. |
раско́шніцы |
раско́шніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
раско́шны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раско́шны |
раско́шная |
раско́шнае |
раско́шныя |
| Р. |
раско́шнага |
раско́шнай раско́шнае |
раско́шнага |
раско́шных |
| Д. |
раско́шнаму |
раско́шнай |
раско́шнаму |
раско́шным |
| В. |
раско́шны (неадуш.) раско́шнага (адуш.) |
раско́шную |
раско́шнае |
раско́шныя (неадуш.) раско́шных (адуш.) |
| Т. |
раско́шным |
раско́шнай раско́шнаю |
раско́шным |
раско́шнымі |
| М. |
раско́шным |
раско́шнай |
раско́шным |
раско́шных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскрада́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскрада́льнік |
раскрада́льнікі |
| Р. |
раскрада́льніка |
раскрада́льнікаў |
| Д. |
раскрада́льніку |
раскрада́льнікам |
| В. |
раскрада́льніка |
раскрада́льнікаў |
| Т. |
раскрада́льнікам |
раскрада́льнікамі |
| М. |
раскрада́льніку |
раскрада́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.