Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

напрактыко́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. напрактыко́ўваюся напрактыко́ўваемся
2-я ас. напрактыко́ўваешся напрактыко́ўваецеся
3-я ас. напрактыко́ўваецца напрактыко́ўваюцца
Прошлы час
м. напрактыко́ўваўся напрактыко́ўваліся
ж. напрактыко́ўвалася
н. напрактыко́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. напрактыко́ўвайся напрактыко́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час напрактыко́ўваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

напрактыко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. напрактыко́ўваю напрактыко́ўваем
2-я ас. напрактыко́ўваеш напрактыко́ўваеце
3-я ас. напрактыко́ўвае напрактыко́ўваюць
Прошлы час
м. напрактыко́ўваў напрактыко́ўвалі
ж. напрактыко́ўвала
н. напрактыко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. напрактыко́ўвай напрактыко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час напрактыко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напраку́дзіць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напраку́джу напраку́дзім
2-я ас. напраку́дзіш напраку́дзіце
3-я ас. напраку́дзіць напраку́дзяць
Прошлы час
м. напраку́дзіў напраку́дзілі
ж. напраку́дзіла
н. напраку́дзіла
Загадны лад
2-я ас. напраку́дзь напраку́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час напраку́дзіўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напраку́днічаць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напраку́днічаю напраку́днічаем
2-я ас. напраку́днічаеш напраку́днічаеце
3-я ас. напраку́днічае напраку́днічаюць
Прошлы час
м. напраку́днічаў напраку́днічалі
ж. напраку́днічала
н. напраку́днічала
Загадны лад
2-я ас. напраку́днічай напраку́днічайце
Дзеепрыслоўе
прош. час напраку́днічаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

напрала́зіць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. напрала́жу напрала́зім
2-я ас. напрала́зіш напрала́зіце
3-я ас. напрала́зіць напрала́зяць
Прошлы час
м. напрала́зіў напрала́зілі
ж. напрала́зіла
н. напрала́зіла
Дзеепрыслоўе
прош. час напрала́зіўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

напралё́т

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напралё́т - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напрало́м

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напрало́м - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напра́мак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. напра́мак напра́мкі
Р. напра́мку напра́мкаў
Д. напра́мку напра́мкам
В. напра́мак напра́мкі
Т. напра́мкам напра́мкамі
М. напра́мку напра́мках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напрамі́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. напрамі́лы напрамі́лая напрамі́лае напрамі́лыя
Р. напрамі́лага напрамі́лай
напрамі́лае
напрамі́лага напрамі́лых
Д. напрамі́ламу напрамі́лай напрамі́ламу напрамі́лым
В. напрамі́лы (неадуш.)
напрамі́лага (адуш.)
напрамі́лую напрамі́лае напрамі́лыя (неадуш.)
напрамі́лых (адуш.)
Т. напрамі́лым напрамі́лай
напрамі́лаю
напрамі́лым напрамі́лымі
М. напрамі́лым напрамі́лай напрамі́лым напрамі́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

напрамкі́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
напрамкі́ - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.